Madde Detay

II. Murâd devri şairlerinden Ahmedî, Gelibolu’da doğmuştur. Babası Ahyolu’ndandır. Mehmed Süreyyâ’nın (1308: 191), Ahmedî’nin Ahyolulu, babasının Gelibolulu olduğu yolunda verdiği bilginin yanlışlığına işaret edilmiştir (Tuman 2000: 20). Ahmed ve Ahmedî mahlaslarını kullanan şair, Ahmedî-i Rûmî olarak tanınmaktadır. Ahmed mahlasıyla yazması, manzumelerinin Ahmed Paşa’nınkilerle karışmasına neden olmuştur. Latîfî, bu konuda şu anekdotu nakletmiştir: Bir gün birisi Ahmed Paşa’ya “Sizden önce şiirler söyleyen Gelibolulu Ahmed ile aynı mahlâsı kullanıyorsunuz. Sizin iyi şiirlerinizi ona mal ediyorlar” deyince, Paşa da “Zararı yok. Onun kötü şiirlerini bana mal etmesinler, yeter!” cevabını vermiştir. Kaynaklarda şairin eser kaleme alıp almadığına dair herhangi bir bilgi yoktur. Şiirleri “hayâllerden ve sanatlardan uzak” bulunan (Canım 2000: 168) Ahmed-i Rûmî’nin, edebî şahsiyetine dair ayrıntılı bir değerlendirme yapabilmek içinse bugün elimizde yeterince metin örneği bulunmamaktadır.

Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Tenkitli Metin). Ankara: AKM Yay.

İpekten, Haluk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu, T. Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (Hzl.) (2001). Tuhfe-i Nâilî - Divân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mehmed Süreyyâ (1308). Sicill-i Osmânî. C. 1. İstanbul.

Matla’

Dün gice tâ subh olınca bir latîf cân kucmuşam

Boyı uzun yanagı gül la’li mercân kucmuşam

Beyt

Bâg-ı İremde ger diker isen sanavberi

Yine zamân-ı meyvede âhir kozak virür

(Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Tenkitli Metin). Ankara: AKM Yay. 168.)