Madde Detay

Oltu çevresinde ve âşıklar camiasında “Âşık Ahmet” diye tanınan Ahmet Çimen, 1 Nisan 1939 tarihinde Erzurum'un Oltu ilçesinde dünyaya gelmiştir. Çocukluğu Oltu’da geçer, ilkokulu Oltu’da okur. İlkokuldan sonra yine Oltu’daki ortaokulda bir yıl kadar okur, ancak devam edemez. İki ağabeyinin aynı yıl askere alınması ve babasının yaşlılığı dolayısıyla evin geçimine katkı sağlamak mecburiyeti, onu eğitim hayatından koparır. Askerlik öncesinde ve askerden döndükten sonra da yaklaşık on yıl Oltu’da kalır. Bu zaman zarfında tarım ve hayvancılık gibi gündelik işlerle meşgul olur, bir taraftan da o günkü usta âşıkların yanlarında bulunmuş, onlarla birlikte dolaşır. 1970'de Aydın’da bir kamu kuruluşunda devlet memurluğuna başlar. Bu durum hayatında önemli bir dönüm noktası olur. Zira memuriyete başladıktan sonra âşıklık sanatıyla fazla ilgilenemez. Ancak, çocukluğundan beri ilgi ve sevgiyle bağlı olduğu âşıklık sanatından tamamen de kopmamıştır. Âşıklığı aktif olarak devam ettiremese de ilgisini tamamen kesmemiştir. Aydın’da başladığı memuriyet hayatını 1997'de Erzurum’da tamamlar, aynı yıl Oltu’ya gelir (Vural 2008-2012; Vural 2012; 182-184). Ahmet Çimen’in iki erkek, üç de kız kardeşi vardır. İlk eşi 1944 doğumlu Gülpaşa Hanım 2003'te vefat eder. İlginç bir tesadüf, 2005'te ikinci evliliğini yapan Ahmet Çimen’in ikinci eşinin adı da Gülpaşa olup doğum tarihi de 1944’tür. İki erkek, bir kızı olan Ahmet Çimen’in büyük oğlu 2007'de trafik kazasında vefat eder. 1997'de emekli olan âşık, Oltu’da yaşamaktadır (Vural 2019).

Ahmet Çimen, küçük yaşta âşıklığa ilgi duymaya başlar. Sesinin güzel olması ve âşıklığa olan kabiliyeti büyüklerinin dikkatini çeker. Âşıklık sanatıyla ilgilenmesi konusunda etrafından teşvik görür. Daha küçük bir çocukken Sümmânî ve Âşık Şenlik’in pek çok şiirini ezberine alır. Öyle ki henüz ilkokul sıralarındayken Oltu’ya gelen dönemin ünlü âşıklarından Âşık Nihânî ile bir kahvede, Nihânî kendi şiirlerini, Ahmet de Sümmânî’nin şiirlerini okuyarak karşılıklı söyleşirler. Daha sonra zaman zaman Nihânî’yi köyünde ziyaret eder, zaman zaman da Nihanî Oltu’ya geldiğinde görüşürler. Bu karşılaşmalar Ahmed Çimen’i âşıklığa daha da bağlar (Vural 2008-2012; Vural 2012: 182-184).

Çimen, ilkokulu bitirdikten sonra, altı yıl Bardızlı Mevlüt İhsânî ile birlikte dolaşır. Birkaç yıl da Reyhânî ile gezip dolaşır. Ayrıca, dönemin tanınmış âşıklarından Ardoslu Ummânî ile Erzurum’daki kahvehanelerde karşılaşır. Bu yıllarda, Oltulu (Sütkanslı) Mevlüt İhsanî, Tortumlu Ruhanî, Nusret Torunî, Hüseyin Sümmanioğlu ve Nurî Çırağî gibi dönemin başka âşıkları ile de görüşmüş, birçok âşıkla aynı meclislerde bulunmuştur. Bütün bu âşıklardan önemli ölçüde etkilenmiştir (Vural 2008-2012-2019; Vural 2012: 182-184).

Çok az saz çalabilen Ahmet Çimen, şiirlerini hem yazıp hem de irticalen söylemektedir. Çeşitli konuları dile getirdiği şiirlerini halk edebiyatı nazım şekilleri ve hece ölçüsüyle yazıp söylemiştir. Şiirlerinde mahlas olarak “Âşık Ahmet” ismini kullanır. Özellikle Oltu’da ve yakın çevresinde yaşanan önemli bazı olaylar için söylediği destanlarının şiirleri içinde ayrı bir yeri vardır (Vural 2008-2012; Vural 2012: 182-184). Bir kısmı kendi el yazısıyla yazdığı bir defterde bulunan şiirleri bir araya toplanmamıştır.