Madde Detay

Ahmet Bodur, 3 Şubat 1938 tarihinde Afyonkarahisar’da dünyaya gelmiştir. Mermercilik mesleğiyle uğraşan Boduroğulları ailesinden Yusuf Bodur ve Nazike Bodur’un üçüncü çocuklarıdır ve toplamda dört kardeştirler. İlkokulu Dumlupınar İlkokulu’nda okuyan Bodur, ortaokulun bir kısmını Afyon Sanat Enstitüsü’nde bir kısmını da Uşak Erkek Sanat Enstitüsü’nde tamamlar. Bu enstitüden mezun olduktan sonra 1958 yılında Yıldız Teknik Üniversitesi’ni kazandı ancak babasının akciğer rahatsızlığından dolayı bu okula gitme şansı olmadı ve yüksek öğrenimine Afyonkarahisar Tekniker Yüksekokulu’nda başlayıp Ankara Tekniker Yüksekokulu’nda tamamladı. Eğitiminin ardından 1963 yılında Uşaklı Atike Hanım ile evlendi ve bu evlilikten Yusuf, Nalân ve Murat adlarında üç çocuğu oldu. Meslek hayatına Susurluk Şeker Fabrikası Tesisi inşaatında tekniker olarak başlayan Bodur, Kütahya Azot İşletmeleri’nde inşaat yüksek teknikeri olarak devam etti. Azot Sanayi Genel Müdürlüğü İnşaat Daire Başkanlığı’ndan 1981 yılında emekli oldu. Emekliliğinden bu yana tekstil üretimi üzerine serbest ticaretle uğraşan Bodur, sosyal yardımlaşma derneklerinde de aktif olarak yıllarca görevler almıştır (Nasrattınoğlu 2006:39). 2006 yılında vefat etmiştir.

İlk şiirini 1955 yılında yazan âşığın şiir yazma konusundaki eğiliminin temeli, Makbule Dinçer adlı lisedeki edebiyat öğretmeninin kendini bu konuda teşvik etmesine dayanmaktadır. O yıllardan itibaren ürettiği şiirlerin doksan-yüz civarında olduğunu dile getiren âşık, saz çalmamış, mahlas kullanmamış ve şiirlerini daima yazarak üretmiştir. Âşıklık geleneğindeki usta çırak ilişkisine de dâhil olmamasına karşın şiirlerinin tamamında hece ölçüsü kullanmıştır. Hece ölçüsünün özellikle on üç ve on dörtlü kalıplarını kullanan âşık şiirlerinde özellikle memleket sevgisi ve kahramanlık gibi temaları işlemiştir. Bunların dışında gençlik yıllarında yazdığı şiirlerin içerisinde aşk temasını da işlediğini dile getiren âşık, yaşlandıkça bu temayı işlemeyi bıraktığını ifade etmektedir. Ürettiği şiirleri bir kitapta toplamayı tasarlayan âşıktan bahseden tek yapıt İrfan Ünver Nasrattınoğlu’nun Afyonkarahisarlı Halk Ozanları adlı eseridir (2006). Bu eserde âşığın kısa hayat öyküsü ve yedi şiiri yer almaktadır (Nasrattınoğlu 2006:39-46). Bunun dışında herhangi bir antolojide ya da ansiklopedide adı ya da şiirleri yer almamaktadır. Şiirlerinin bir kısmı Kocatepe, Türkeli gibi yerel süreli yayınlarda yayımlanmıştır. Âşık, özellikle Âşık Veysel’in şiirlerine ilgi duyduğunu dile getirmektedir (Nasrattınoğlu 2006:39).