Madde Detay

Asıl adı Mehmed olup Mehmed Bahşî Efendi olarak tanındı. Selaniklidir. Ganîzâde Nâdirî Efendi'den mülazım oldu ve kâtipliğini yaptı. İstanbul'da 1038/1628-29 yılında vefat etti. (Zavotçu 2009: 108)

Altun, Kudret (hzl.)(1997). Tezkire-i Mûcib. Ankara: AKM Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mehmed Süreyya (1308-15/ 1890-97). Sicill-i Osmânî. C.4. İstanbul: Matbaa-i Âmire.152.

Müstakimzade Süleyman Sadeddin (2000). Mecelletü’n-Nisâb fi’n-Nisbi ve’l-Künâ ve’l-Elkâb. (Tıpkı Basım). Ankara: KB Yay.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri, Vakâyiü’l-Fuzalâ. C. 3. İstanbul: Çağrı Yay. 90.

Zavotçu, Gencay (hzl.)(2009). Rıza Tezkiresi, (İncelenme-Metin). İstanbul: Sahaflar Kitap Sarayı. 108-109

Kalbümde olan derd ü meşakkatler yenilendi

Sînemde olan âteş-i fürkat yenilendi

Destâr-ı perîşânı n'ola yerlere çalsam

Başumda olan şâl-ı melâmet yenilendi

(Altun, Kudret (hzl.)(1997). Tezkire-i Mûcib. Ankara: AKM Yay.24.)

***

Geçmezse ne gam top-ı elem cân-ı nizâre

Bir hısn-ı hasîn oldı beden şehr-i Revân'a

(Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri, Vakâyiü’l-Fuzalâ.  C. 3. İstanbul: Çağrı Yay. 90.)