Madde Detay

Asıl adı Mehmed'dir. İstanbul'da Voynuk Şüca mahallesinde doğdu. Babası Osman Efendi aynı mahallede imamdı. Bu sebeple İmam-zâde olarak tanındı. Maliye baş halifesi Kıyasi Ahmed Efendi'nin hocası olduğu için "Kıyasi Hocası" olarak da anıldı (Kurnaz vd. 2001 : 91 ) .Mehmed Es'ad Efendi'den 1162 / 1748-49 yılında mülazım olarak dâhil ve hariç rütbelerini elde etti. Çeşitli medreselerde müderrislik yaptı. 1162/1748-49'de harice; 13 Muharrem 1164 / 12 Aralık 1750'de Hızır Çelebi Medresesi'ne ve Rebiülevvel 1167 / Aralık-Ocak 1753-54'te Hüseyin Paşa Medresesi'ne görevlendirildi. Bu görevindeyken 1168 /1754-55 senesi vefat etti. Mecelle (Müstakim-zade Süleyman Sadeddin 2000: 125) ile Tuhfe-i Hattatîn'de vefatı tarihi 1167/1752-1753 olarak kaydedilmiştir.

Bahtî, Beyzavî'nin bir eserini soru cevap şeklinde mesnevi şeklinde kaleme aldı. Kaynaklar eserin adını vermemektedir (Erdem 1985: 35; Oğraş 2001: 96).

Erdem, Sadık (hzl.) (1985). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı. Ankara: AKM Yay. 34-35.

İnal, İbnülemin Mahmud Kemâl (hzl.) (1928). Müstakîmzâde, Süleyman Sadeddin. Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul: Devlet Matbaası 427.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî, Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.427

Mehmed Süreyya (1308-15/ 1890-97). Sicill-i Osmânî. C. 2. İstanbul: Matbaa-i Âmire. 9.

Müstakim-zade Süleyman Sadeddin (2000). Mecelletü’n-Nisâb fi’n-Nisbi ve’l-Künâ ve’l-Elkâb. (Tıpkı Basım). Ankara: KB Kütüphaneler Genel Müdürlüğü. 135.

Oğraş, Rıza (hzl.) (2001). Esad Mehmed Efendi ve Bağçe-i Safâ-Endûz’u: İnceleme-Tenkitli Metin-Dizin. Afyon: Emirdağ Ofset Tesisleri.96.