Madde Detay

Asıl adı Necmettin Coşkun olan âşık, 11 Ocak 1946 tarihinde Artvin'in Ardanuç ilçesine bağlı Cevizli (eski adı Anagert) köyünde doğmuştur (Uslu 1999: 661). İlk ve ortaöğrenimini Ardanuç’ta tamamlar. 1967'de İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun olur. On iki yıl avukat, on yedi yıl da hâkimlik yapar (Karadeniz 2002: 82). İngilizce bilen Coşkun, hâkimlik mesleğine Nizip yargıç adayı olarak başlar. Sırasıyla Tonya yargıçlığı ve Yargıtay tetkik yargıçlığı görevlerinde bulunur. 4 Şubat 1999 tarihinde Yargıtay üyeliğine seçilir (Uslu 1999: 661). 2011'de bu görevden emekli olur (www.haberler.com).

Âşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgi duyan âşık, yaklaşık beş yaşından itibaren yörede anlatılan türkülü hikâyeleri dinleyip hafızasına alır (Karadeniz 2002: 82). Sonraki yıllarda yazdığı şiirlerde bu türkülü hikâyelerin motiflerini kullanır (www.ozanlar.biz). Şair, nadiren Coşkun mahlasını kullanmakta, genellikle şiirlerinde mahlas kullanmamaktadır. Şiirleri çeşitli dergi, gazete ve araştırmalarda basılır. Bazı şiirleri bestelenir (Karadeniz 2002: 82). Coşkun’un şiirleri dörtlük birimine bağlı ve hece ölçüsüyle kaleme alınmıştır. Hecenin sekizli, on birli, on beşli ölçüleriyle kaleme alınan şiirlerinde ahenge önem vermiştir. Şair ahenk oluşturmak için kafiyenin tüm çeşitlerini kullanır. En çok tam ve yarım kafiyenin tercih edildiği görülmektedir. Coşkun’un şiirlerinde görülen en belirgin tema beşeri aşktır. Ulaşılamayan güzele duyulan aşk ve tutkunun işlendiği şiirlerde, bedensel ürperişler ve hazzın da ihmal edilmediği görülmektedir. Bu bağlamda “gül beden, kol, kirpik, pembe yanak, dil” gibi bedensel öğelerin, Karacaoğlan etkisini gösterir bir üslupla, güzelin vasıflarını tasvir etmek için sıkça kullanıldığı dikkatten kaçmamaktadır.