Madde Detay

Dölekzade Mehmet Nuri, Akseki'nin Emiraşıklar köyünde doğmuştur. Küçük yaşlarda babasıyla beraber kasabaya yani Turgutlu’ya yerleşmiştir. Erken yaşlarda istidatlı bir çocuk olduğu fark edilmiş ve redif taburu subayı tarafından eğitilmiştir. Ardından babası tarafından tutulan bir özel öğretmenden dersler almış ancak ilkokul tahsilinin ilerisine geçememiştir. Daha çok kendi kendini yetiştiren Mehmet Nuri, özellikle ömrünün sonlarında kendini tam anlamıyla okumaya vermiştir. Altı sene kadar aşar memurluğu, bir sene Reji kolcubaşılığı görevlerinde bulunmuş, Aydın’da seyyar satıcılık yapmıştır. Ömrünün son yıllarında psikolojik bir rahatsızlık geçirmiş ve son iki yılını bir tür akıl hastası olarak tamamlamış, 1916 yılında vefat etmiştir.

Kasabalı Nuri ile ilgili İzmir gazete ve dergilerinde pek bir bilgiye rastlanılmamaktadır. Birçok mecmuada şiirlerine rastlanmakla birlikte müstakil bir eseri ele geçmemiştir. Şairin yazıları 1897’den itibaren “Kasabalı Hancı Mustafa Efendizade rif’atlû Nuri Efendi” imzasıyla çıkmaya başlamıştır. Yazıları 1908’den itibaren Gencine-i Edep’te tekrar görülür. Şair Eşref’in başyazarlığını yaptığı Edep Yahu’da da şiirleri çıkmıştır. Şair Eşref’ten etkilenmiştir. Şair Eşref’e nazire olarak yazılmış şiirleri vardır. İstibdat Dönemi’nin sıkıntılarının yanında özgürlüğün güzelliğini anlatan şiirleri bulunmaktadır. Onun sanatının en kuvvetli tarafı dinî-tasavvufî konularda yazdığı destan ve mersiyelerde görülür. Ayrıca sade ve akıcı bir dille yazdığı aşk ve sevda konulu lirik şiirleri de bulunmaktadır. Ancak bu eserlerin Tokatlı Nuri’nin eserlerinden ayrılması gerekmektedir.

Sağlam bir eğitim almamasına rağmen aruz ölçüsünü rahat bir şekilde kullanmıştır. Divan tarzında yazdığı şiirlerde daha ağır bir dil kullanırken halk edebiyatı tarzında yazdığı şiirlerde daha sade ve anlaşılır bir dil kullanmıştır. Halk edebiyatı tarzında yazdığı şiirlerde yerel söyleyişlere de yer vermiştir.