Madde Detay

Edirneli olup Bursa’da ikamet etti. Asıl adı Mehmed olan şair, Ferâğî mahlasını kullandı. Yeniçeriyken münzevi bir hayat yaşadı. İyi bir öğrenim görüp danişment oldu. İyi derecede Farsça bilen Ferâğî, musikide de ustaydı. Daha çok gazel nazım şekliyle şiirler yazdı. Yazdığı gazellerde Nevâyî’nin üslubunu devam ettirdi (Solmaz 2005: 249, 250). Şair, 1014/1605 yılında vefat etti. 

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmanî. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

İpekten, Haluk vd. (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KB Yay.

Kayabaşı, Bekir (1997). Kaf-zâde Fâ’izî’nin Zübdetü’l Eşâr’ı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Riyâzî Mehmed (yty). Riyâzü’ş-Şu’arâ. Millet Kütüphanesi AE Nr. 765. v. 104.

Solmaz, Süleyman (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şuarâsı. Ankara: AKM Yay.

Mümkin olmaz senden ayrılmak belî imkânı var

Can virem hasretle zîrâ her işün âsânı var 

***

Bilün koçmışlar öpmüşler ruh-ı zîbânı varmışlar

Nihâl-i gülşeni egmişler andan gül koparmışlar 

***

Pâyine düşüp bir güzelün uydum ulaşdum

Geh kâküline gâh miyânına tolaşdum 

(Solmaz, Süleyman (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şuarâsı. Ankara: AKM Yay. 249.)

***

Kaddün resîde nahli çâgında cûy-bârun

Sen serv-i mu’tedilsin adı büyük çenârun 

***

Mutribün kavli karârı sâkinün peymânı var

Kim sizünle hem-demüz tâ sagârun devrânı var 

***

Geçdi gönlüm gitmedi ruhsâr-ı âlünden gözüm

İmdi bildüm ben de sevmiş hâk-i pâyün yıldızum 

(Solmaz, Süleyman (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şuarâsı. Ankara: AKM Yay. 250.)