Madde Detay

Hayatı hakkında çok fazla bilgi bulunmayan Hacı Mahmud Efendi, Tekirdağ’da doğdu. Doğum yılı H. 1234 (M. 1818-1819)’dur. İlköğrenimini yaptıktan sonra genç yaşlarda tasavvuf ve şiire merak duydu. Müderrislerinden özel dersler aldı. Tekirdağ’da ünü arttı. Farsça ve Arapçayı çok iyi biliyordu. “Muamma çözme”de ustaydı. İki kez Kâbeye gitti. Un ve yumurta ticareti yapıyordu. Bu yüzden “ Şuaradan yumurtacı Hacı Mahmud Efendi” diye anılırdı. Evini fakir halka ve bilim adamlarına açık bulunduran Hacı Mahmud Efendi, hoş sohbet ve zarif bir insandı. Sözlerini kafiyeli söylerdi. Evinin kasden yakıldığı söylenir. Bu yangında fıkıh, kelam, İslam ilahiyatı üzerine yazdığı kitapları ile şiirleri daha yayımlanmadan yanmıştır. H. 1297 (M.1880)’de ölmüş İstanbul’da Yahya Efendi Dergâhı’nda toprağa verilmiştir. Torunu Mahmud Sümer, Hacı Mahmud Efendi’nin bir kıt’asını Hilmi Yücebaş’a vermiş, o da Tekirdağlı Şairler kitabına almıştır (Oy 1995: 1939).

Oy, Aydın (1995). Yüzyıllar Boyunca Tekirdağlı Şairler ve Yazarlar. İstanbul: Tekirdağ Valiliği Yay.

Yücebaş, A. Hilmi (1939). Tekirdağlı Şairler. İstanbul: Cumhuriyet Matbaası. 

Kıta

Zuhur-ı hâr-ı mihnet müjde ey dil gönce-i terdir

Şeb-i târik iken encâm tulû-ı mihr-i enverdir

Aceb bârân-ı gam böyle kalır mı açılır elbet

Sehâb-ı derd-i hicrânın sonu şems-i münevverdir

Oy, Aydın (1995). Yüzyıllar Boyunca Tekirdağlı Şairler ve Yazarlar. İstanbul: Tekirdağ Valiliği Yay. 137.