Madde Detay

Bursa’da doğdu. Ümenâ taifesindendir. Yavuz Sultân Selîm döneminde öldü. Harîmî’nin Sultân II. Selîm devrinde vefat ettiğine dair Sicill-i Osmânî (Mehmed Süreyyâ 1308-15: 110) ve Kâmûsü’l-A’lâm’da (M. Şemseddîn Sâmî 1996: 1938) verilen bilgi yanlıştır. Hacı olduğu için Harîmî mahlasını alan şairin Dîvân’ı vardır. Latîfî’ye (Canım 2000: 227) göre onun şairlik yeteneğindeki olgunluk ve zihnindeki tasarruf gücü fena değildir. Mehmed Süreyyâ (1308-15: 110) ise şairin şiirini tatsız bulmuştur.

Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1988). Belîğ İsmâîl, Güldeste-i Riyâz-ı İrfân ve Vefeyât-ı Dânişverân-ı Nâdiredân (Tıpkıbasım). Ankara.

Bağdâdlı İsmâîl Paşa (1945). Keşf el-Zunûn Zeyli. C. 1. İstanbul. 

Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay.

İsen, Mustafa (hzl.) (1990). Latîfî Tezkiresi. Ankara: KB Yay.

Kayabaşı, Bekir (1996). Kâf-zâde Fâ’izî’nin Zübdetü’l-Eş’âr’ı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi.

M. Şemseddîn Sâmî (1996). Kâmûsü’l-A’lâm. C. 3. İstanbul: Kaşgar Neşriyat. 

Mehmed Süreyyâ (1308-15). Sicill-i Osmânî. C. 2. İstanbul.

Sungurhan, Aysun (hzl.). Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. ekitap.kulturturizm.gov.tr. [erişim tarihi: 1.1.2014].

Şi’r

İşüm altun eyledi sâkî gümüş peymâneler

Kîmyâdur var ise hâk-i der-i mey-hâneler

Tâze gülşendür ruhun aksiyle meclis sâkiyâ

Bülbüle bülbüldür anda gül durur peymâneler 

Germ olup öykündügiyçün ârız-ı gül-nâruna

Şem’ ile muhkem tutuşdı dün gice pervâneler

(Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay. 227.)

Beyt

Ayagun topragına öykündügiçün tûtiyâ

İrişüp atı tozıtdı dûstum bâd-ı sabâ

(Kayabaşı, Bekir (1996). Kâf-zâde Fâ’izî’nin Zübdetü’l-Eş’âr’ı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi. 270.)

Beyt

Görinen sâkî habâb-ı mey degül peymânede

Gözleri kaldı Cemün câm-ı şarâb-ı nâbda 

(Kayabaşı, Bekir (1996). Kâf-zâde Fâ’izî’nin Zübdetü’l-Eş’âr’ı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi. 270.)

Beyt-i Mu’ammâ-misâl ve Müfred-i Lugaz-minvâl

Dilerem ki yakamı çâk idem irişmez elüm

Meger ol lal-i lebi hokka-i mercâna düşer 

(Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay. 227.)