Madde Detay

Kayserilidir. Asıl adı Mustafa, lakabı Kumsı-zâde’dir. Gülşen-i Şuarâ müellifi Ahdî’nin “Dânişmend zümresinden ve bu devr hûşmendlerinden” dediğine göre adı geçen tezkirenin yazıldığı 971/1563 tarihinde 20 yaşlarında olmalıdır. Bu tahminle 1540’lı yılların başlarında doğduğu söylenebilir. Ahdî, şiire meyli olduğu için Meylî mahlasını seçtiğini söylemektedir. Hakkında en geniş bilgi bulabildiğimiz Beyânî Tezkiresi’ne göre Meylî, Şeyhülislâm Ebussuûd Efendi’den mülâzım olduktan sonra önce kadılık, sonra Osman Paşa ile Şirvan’a giderek defterdarlık yaptı. Mirlivâlık görevinde bulundu, sonra tekrar kadılığa döndü. Bir müddet sonra Kayseri’ye gelerek fetvâ yetkisiyle müderrisliğe başlayan Meylî, mevleviyet ile Kayseri kadılığına talip oldu. 1020/1611/12 yılında Kayseri’de öldü. Diğer kaynakların aksine Nâil Tuman bir tarih mısraına istinaden şairin 1020 değil 1021’de vefat ettiğini bildirmektedir. Ahdî ve Beyânî tezkirelerinde halk arasında rağbet gören güzel şiirleri olduğu, özellikle de muhammes ve müseddeslerinin ilgi gördüğü belirtilmektedir.

Köksal, M. Fatih (1998). Kayserili Divan Şairleri. Kayseri: Geçit Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

“Meylî” (1986). Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi. C.6. İstanbul: Dergâh Yay. 323.

Riyâzî. Riyâzü’ş-Şu’arâ. Süleymaniye Kütüphanesi, Lala İsmail, No.314, v. 131a.

Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: AKM Yay.

Sungurhan Eyduran, Aysun (hzl.) (2008). Beyânî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: Kültür Bakanlığı e-kitap: http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83502/beyani----tezkiretus-suara.html [erişim tarihi: 20.03.2013]

 GAZEL 

 Kâkülünle çıkamaz başa şehâ sünbül-i ter

 Olımaz kâmet-i bâlâna berâber ar’ar

 Kıl kadar tolaşacak nesnesi yokdur ey dil

 Ne revâdur tolaşa mûy-ı miyânuna kemer

 *

 Senün gibi ne bir gül geldi gülzâr-ı letâfetde

 Benüm gibi ne bir bülbül gelür bâğ-ı letâfetde

 *

 Meded ey yâr meded katlüme kasd itme kim

 Ölmeden kaçmazın ammâ sana zahmetler olur

 Kim ki bir lahza karâr eylese kalmaz gam-nâk

 Gûşe-i mey-kede sâkî ne müferreh yer olur

(Köksal, M. Fatih (1998). Kayserili Divan Şairleri. Kayseri: Geçit Yay. 67)