Madde Detay

Asıl adı Mustafa Karataş olan şâir, şiirlerinde Mustafa ve İmam mahlaslarını kullanır. 1940 yılında Sivas'ın Gürün ilçesine bağlı Karadoruk köyünde dünyaya gelir. Babası Mehmet Efendi, annesi Ayşe Hanım'dır. Babası köyün hocalarındandır. İlkokulu köyünde, ortaokulu ise Gürün/ Merkez'de bitirir. Küçüklüğünde babasından Kur'an-ı Kerim ve ilmihal dersleri alır. Daha sonra Kangal ilçesinin Mancınık köyünde imamlık yapan Çaykaralı Ali Özcan Hoca'dan ve Darende Müftüsü M. Taha Buyurgan'dan Arapça ile sarf ve nahiv dersleri alır. 1958-1959 yılları arasında da Gürün Müftüsü M. Tayyip Zeki Sözen'den din konusunda dersler alır. 1961 yılında askere gider. Vatani görevini Ankara Mamak Muharebe Okulunda tamamlar. 1963 yılında Gürün Ulu Cami'de resmi olarak imam- hatipliğe başlar. Daha sonra iki yıl kadar Sivas Yeraltı Camisi'nde çalışır ve Gürün'e döner. Gürün Keten Çayırı Mescidinde üç yıl görev yaptıktan sonra Meydan Camisi'ne atanan Karataş, 1976 yılından 1996 yılı Haziran ayına kadar bu camide görev yapar. 1996 yılında emekli olur (Öz 2002: 129; Kaya 2009: 220).

Köylüsü Hasan Kayapınar'ın kızı Lütfiye Hanım ile evli olan Mustafa Karataş'ın bu evlilikten üç oğlu ve bir kızı olmak üzere toplam dört çocuğu dünyaya gelir. Zamanının çoğunu kitap okuyarak ve şiirle ilgilenerek geçiren Karataş, hâlen Gürün'ün Pınarönü mahallesinde ikamet etmektedir (Öz 2002: 129; Kaya 2009: 220). Ad, soyad, meslek ve memleket benzerliği dolayısıyla ilahiyatçı Prof. Dr. Mustafa Karataş ile sık sık karıştırılır.

Mustafa Karataş şiir ile ilgilenmeye 1958 yılında -18 yaşında iken- başlar. 1958 yılında Darende'de medfun bulunan Şeyh Hamid-i Veli'nin torunlarından Osman Hulusi Ateş Darendevî, Gürün'e bir ziyaret gerçekleştirir. Bu ziyaret esnasında Mustafa Karataş, Osman Hulusi Ateş Darendevî ile tanışma fırsatı bulur. Ondan Arapça ve Farsça öğrenme konusunda yardım talebinde bulunur. Darendevî Karataş'a "Bol bol şiir yaz ve kitap ciltleme işiyle zaman geçir" diyerek şaka yollu bir cevap verir. Bu olay üzerine Mustafa Karataş şiir yazmaya başlar (Öz 2002: 129).

Mustafa Karataş'ın şiirlerine ve şiire yaklaşımı tarzına bakıldığında onun klasik âşıklık geleneğinin uzağında olduğu görülmektedir. Herhangi bir ustası yoktur. Saz çalabilme, atışma, deyişme, çırak yetiştirme, rüya görme, bade içme gibi geleneğin pek çok unsurunu haiz değildir. Şiirlerini yazarak üretir. Ona göre şiir, Allah ve peygamber sevgisini dile getirmek için bir araçtır. Öyle ki şiirlerinin pek çoğu din konusu ile ilgilidir. Din konulu şiirlerinin dışında gönül ve ahlak üzerine kaleme aldığı felsefî şiirleri de mevcuttur. İlahi, öğütleme ve münacaat gibi hem âşık hem de dinî tasavvufi edebiyatın nazım türlerinde yazdığı şiirleri vardır.

Şiirlerinin nazım birimi dörtlüktür. Genellikle 11'li hece ölçüsünü kullanır. 8 ve 7'li hece ölçüleri kullandığı diğer hece kalıplarıdır. Bazı şiirleri teknik açıdan kusurludur. Döner ayaklı şiirleri de vardır ancak tek ayaklı şiirleri daha ziyadedir. Koşma ve semai en çok kullandığı nazım şekilleridir. Mahlas olarak adı ve mesleğinden hareketle Mustafa ve İmam'ı kullanır. Mahlasları herhangi biri tarafından verilmemiştir. Karataş'ın kendi tercihidir.