Madde Detay

Asıl adı Mustafa olan şairin doğum tarihi bilinmemektedir. Tuhfe-i Hattatîn (Müstakimzade 1928: 552)’de Gümüşhacılı olduğu bildirilse de diğer kaynaklara (İnce 2005: 639, Çapan 2005: 677) göre İstanbulludur. Medrese öğrenimi görerek mülâzım oldu. Şeyh Mehmed Efendi’den sülüs ve nesih hatlarını, Siyâhî Ahmed Efendi’den de talik hattını meşk etti. Kadılık yaptı. Vefat tarihine dair bir bilgi bulunmamaktadır.

Eserleri hakkında bir bilgi yoktur. Kaynaklarda (İnce 2005: 639, Çapan 2005: 677) hoş sohbeti, şiirleri ve güzel yazısı ile tanındığı, birçok eser kaleme aldığı belirtilse de eserlerinin adları zikredilmemiştir. Sadece şiirlerinden örnekler verilmiştir.

Çapan, Pervin (hzl.) (2005). Mustafa Safâyî Efendi Tezkire-i Safâyî, İnceleme-Metin-İndeks. Ankara: AKM Yay. 677-78.

Değirmencioğlu, Saliha (2006). “Nâcî”. Türk Dünyası Ortak Edebiyatı, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 6. Ankara: AKM Yay. 485.

İnce, Adnan (hzl.) (2005). Tezkiretü’ş-Şu‘arâ Sâlim Efendi. Ankara: AKM Yay. 639-40.

İpekten, Halûk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay. 311.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay. 1007.

Karatay, Halit (2008). Hattat Divân Şairleri. Ankara: Akçağ Yayınları. 282-83.

Müstakim-zâde Süleyman Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul: Devlet Matbaası. 552.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1986). “Nâci Mustafa Efendi”. C. 6. İstanbul: Dergâh Yay. 496.

Dü harf ise yine ma’nî-i hây u hû birdir

Bakılsa manzar-ı enverde çeşm-i hû birdir

Yem-âşinâ-yı hakîkat-şinâsa zâhirdir

Görünse bî-’aded emvâc n'ola cû birdir

Tarîk-i Ka’be-i maksûd egerçi bî-haddir

Revendegân-ı muhabbetde cüst ü cû birdir

Çü nokta sıgar ola gör kad ü hadd-i zikrle

Zebân-ı ehl-i hakîkatde güft ü gû birdir

Hezâr-pâre de etsen bulunca dil-dârı

Be-hakk-ı hâlet-i Mansûr-ı ârzû birdir

Edip mukâbele mir’ât-ı nüsha-i dille

Me’âl-i hatt-ı ruh-ı yâr mû-be-mû birdir

Zuhûr-ı aşk ola zâhir o dille âyinevâr

Nazarda âşık u ma’şûk rû-be-rû birdir

Yine o bezm-i fenâda dil etdi kendüyi gayb

Ki anda Nâcî mey ü neşve vü sebû birdir

(Çapan, Pervin (hzl.) (2005). Mustafa Safâyî Efendi Tezkire-i Safâyî, İnceleme-Metin-İndeks. Ankara: AKM Yay. 677).