Madde Detay

İstanbul'da doğdu. Şiirlerinin imza yerinde Nuhkuyulu Nâciye Hanım şeklinde bir ifade bulunmasından dolayı bu kadın şairin İstanbul'da Nuhkuyusu semtinde doğduğu veya hayatını orada devam ettirdiği anlaşılmaktadır. Vefat yeri ve vefat tarihi bilinmeyen Nâciye Hanım'ın 1311/1896 yılında hayatta olduğu bilindiğine göre bu tarihten sonraki bilmediğimiz bir tarihte vefat etmiş olmalıdır.

Nâciye Hanım'ın Hanımlara Mahsus Gazete'nin 19 Kânûn-ı Sânî 1311/31 Ocak 1896 tarihli 44. sayısının dördüncü sayfasında II. Abdülhamîd'in doğum günü için yazdığı bir müseddesi yer almaktadır. Ayrıca aynı gazetenin 18 Nisan 1312/30 Nisan 1896 tarihli altmışıncı sayısında da "Hemşire Ninnisi" başlıklı, muhammes nazım şekliyle 14 bentten oluşan ve aruz vezniyle yazılmış bir ninnisi bulunmaktadır. Bu ninni için Müjgan Cunbur, Osmanlı Dönemi Türk Kadın Şairleri adlı eserinde şunları söylemektedir: "Nâciye Hanım'ın, Hemşire Ninnisi başlıklı bu şiiri kardeşi olduğu tahmin edilen bir bebek için yazdığı sanılmaktadır. Bestelenip halk arasında söylenmeye başlanan bu ninni İgnace Kunoş'un Türkçe Ninniler kitabına da girmiştir. Eşi ölen bir bestecinin besteleyip çocuğuna söylediğini annemden duymuş, uzun yıllar İstanbul hanımlarının çocuklarına söylediği birkaç kıt'asını yine annemden dinlemiştim." (Cunbur 2011: 193).

Cunbur, Müjgan (2011). Osmanlı Dönemi Türk Kadın Şairleri. Ankara: Türkkad Genel Merkezi Yay.

Müseddes

Bu gün mevlûd-ı bihbûd-ı cenâb-ı şâh-ı devrândır

Bu gün bu îd-i feyzin bâ'isi Abdülhamîd Hân'dır

Bu gün her yerde hurşîd-i meserret pertev-efşândır

Kulûb-ı ümmet-i islâm anın-çün şâd u handândır

Bu mısrâ'-ı dil-ârâ şübhesiz makbûl-i Yezdân'dır

Hudâ tahtında dâ'im eylesin Abdülhamîd Hân'ı

Sezâdır arza olsa âsumân her lahza reşk-âver

Kadem basdı bu gün bu hâk-dâna sâye-i dâver

Zemîn üzre görünce îd eder Osmânlılar yer yer

Melâ'ik âsumânda eyledi tebrîk-i yek-dîger

Kemâl-i sıdk u safvetle umûm böyle du'â eyler

Hudâ tahtında dâ'im eylesin Abdülhamîd Hân'ı

Bu rûzun dehre verdikçe şeref ey şâh-ı zî-şevket

Eder tebrîk ü tehniyyet kemâl-i sıdk ile ümmet

Süreyyâ-veş saçıp bahr u türâba neyyir-i satvet

Vücûd-ı devlet ü mülke sen ihsân eyledin kuvvet

Kabûl eyler Hudâ ed'iyye-i ihlâsını elbet

Hudâ tahtında dâ'im eylesin Abdülhamîd Hân'ı

Hemşire Ninnisi'nden:

Uyu ey tıfl-ı melek-şânım uyu

Uyu ey necm-i dırahşânım uyu

Uyu ey gonca-i handânım uyu

Uyu ey neşve-res-i cânım uyu

Uyu ey tuhfe-i Yezdân'ım uyu

Hele bak encüme bî-fer kalmış

Demek onlar dahi nevme dalmış

Senin âh uykunu Allâh almış

Mehi feryâd u figâna salmış

Yeter artık yeter efgânım uyu

(Cunbur, Müjgan (2011). Osmanlı Dönemi Türk Kadın Şairleri. Ankara: Türkkad Genel Merkezi Yay. 193, 194.)