Madde Detay

Nevcivan Özmerih, 1934 yılında İzmir'de doğmuştur. Rumeli Türklerindendir (Özhan vd. 1992: 261; Halıcı 1992: 350). Anneannesinin büyük dayısı Rumelili Âşık Koçu'dur. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Paleantropoloji mezunu olan Özmerih ayrıca aynı fakültede İngiliz Dili ve Edebiyatı tahsil etmiştir (Halıcı 1992: 350’den akt. Turan vd. 2014: 381). Ankara Radyosunda halk müziği sanatçılığı yapmıştır. Nevcivan Özmerih, NATO Haberler Merkezinde, maddi anlamda iyi şartlarda çalışırken âşıklığı tercih etmiştir (Çınar 2008: 45).

Konya Âşıklar Bayramı'nda Özmerih'e "Nevcivan Bacı" mahlası verilmiştir. Özmerih, sadece ismi Nevcivan’ı mahlas olarak kullanmaktadır (Halıcı 1992: 350; Özmen 1998: 513-514). Özmerih, saz çalmakta, âşık tarzı deyişler söylemektedir (Çınar 2008: 45). “Nevcivan der sazım sazların hası/ Asım Poyracı’dır yapan ustası/ Sazımla ben Hak aşkının hastası” dizelerinde sazından ve sazını yapan ustadan bahsetmektedir.

Konya, Adana, Erzurum gibi çeşitli illerde âşık karşılaşmalarına katılmış olan Nevcivan Bacı, 1969 yılında, Âşıklar Bayramı’nda türkü dalında birinci olmuş ve Karacaoğlan ödülüne layık görülmüştür (Halıcı 1992: 350’den akt. Turan vd. 2014: 381). Özmerih, Karacaoğlan geleneğinin devam ettiğini “Elif'in kalemi bende yazıyor/ Senin dilin âşıklarda geziyor”, “Nevcivan der hak aradım hak buldum /Gâh Karacakız gâh Elif oldum/ Üç yüz yıldan sonra çağırdın geldim/ Ben kadın âşıkım bir tane tane” (Özhan vd. 1992: 261). dizelerinde anlatır.

Nevcivan Özmerih, çoğunlukla 11’li hece ölçüsünü kullanmış ve her konuda şiir yazmıştır. “İnsanı pişiren çiledir çile/ Doğru yolu evvel Allah'tan dile/ Hak affeder kâfir olsan da bile/ Yeter ki Mevlâ'na dön dem içinde" (Özmen 1998: 513) dizeleri Rabbine olan bağlılığını ve sevgisini ifade etmektedir.