Madde Detay

3 Haziran 1963 tarihinde Kars’ın Kağızman'a bağlı Oluklu köyünde dünyaya gelen Mustafa Aladağ, şiirlerinde “Ozan Mustafa” veya “Mustafa” mahlaslarını kullanır. İlkokulu köyünde bitiren âşık, halk şiirine ve âşıklarına daha ilkokuldayken akrabaları İsmail Turan, Laçin Aladağlı ve İsmail Aladağlı’nın şiirlerini dinleyerek ilgi duymaya başlamıştır. Mustafa Aladağ, 14 yaşındayken para kazanmak amacıyla İzmir’e gider ve ilk kazancıyla bir saz alır. Kısa sürede saz çalmaya başlayan âşık, önceleri meclislere dinleyici, sonraları ise icracı olarak katılır. Daha sonra Karslı âşıkların çoğunun ve akrabalarının İstanbul’da olması sebebiyle İstanbul’a göç eden âşık, burada büyük sıkıntılar çeker. Bir yandan geçimini sağlamak için çalışır, bir yandan âşık meclislerinde çalıp söyler, bir yandan ise eğitimini (ortaokul ve lise) tamamlar. Mustafa Aladağ, 1980 yılında Ankara’da düzenlenen “Türk Halk Müziği Altın Mikrofon Yarışması”nda dereceye girer ve ödüle layık görülür. Bugün Kars, Ardahan, Iğdır bölgesi âşıklarına ait birçok makamı ustaca çalıp söyleyebilir (www.turkiyatjournal.com).

Âşığın şiirleri, genelde aşk, sevgi, din, ahlak, gurbet, hasret konularını içermektedir. Şiirlerinde genellikle Türkiye Türkçesi’ni kullanan âşık, zaman zaman yöresel kelimelere de yer vermektedir. Onun şiirlerinde doğup büyüdüğü şehir olan Kars’ın ayrı bir yeri vardır. Çünkü o, Kars’ı dar anlamda doğum yeri, geniş anlamda ise bütün vatan toprağı hatta Türk dünyası olarak görmektedir (www.turkiyatjournal.com). Âşık Aladağ, şiirlerinde nazım birimi olarak dörtlükleri; nazım şekli olarak genelde koşma türünü; vezin olarak da heceyi kullanmıştır. Âşığın serbest tarzda yazmış olduğu şiirlerinin sayısı oldukça azdır. Onun, şiirlerinde hem benzer seslerle hem de kafiye ve rediflerle ahengi sağladığı görülür. Aladağ, yazdığı / söylediği şiirlerinde kafiye türü olarak daha ziyade yarım ve tam kafiyeleri kullanmıştır. Âşık Mustafa Aladağ, şiirlerinde genel olarak Türkçe kelimeleri kullansa da zaman zaman yabancı kökenli kelimelere de yer verdiği görülmektedir. Bu yabancı kelimelerin büyük çoğunluğu Türkiye Türkçesi'ne girmiş Arapça ve Farsça kelimelerdir ki bu kelimelere genellikle dinî içerikli şiirlerinde yer vermiştir. Bunların yanı sıra âşık, şiirlerinde deyim, atasözü, dua, beddua gibi kalıplaşmış sözleri ve söz sanatlarını ustaca kullanmaktadır (www.turkiyatjournal.com).