Madde Detay

İstanbulludur. Asıl adı Ahmed’dir. Kadı Kız Mustafa Efendi’nin Baş Çukadarı Kadı Mehmed Efendi’nin oğludur. Bu yüzden Çukadar-zâde Hattat Resmî Ahmed Efendi olarak tanındı. Medrese öğrenimi gördü. İsmail Zühdî Efendi’den sülüs ve nesih hatlarını meşk etti. Bununla yetinmeyip müderris Kâtib-zâde Mustafa Efendi’nin yanında da hat meşk ederek icazet aldı. Hat öğrenimi sırasında hocası Kâtib-zâde’ye yardım ve ara sıra vekâlet etti. Hocası Reisülküttâb Mustafa Efendi’nin ölümünden sonra onun makamına hat hocası olarak atandı. Müstakim-zâde (1928: 87)’nin de hocası oldu. Rumeli kadılığı yaptı. Damadı İsmail Hoca Şam kadısı olunca onunla birlikte Şam’a gitti ve 1198/1783-1784 orada yılında Şam’da vefat etti. “Şâm’da ‘azm-i bihişt etdikde târîhin dedim / Eyledi doksan sekizde cennet-i firdevsi câ” (Müstakim-zade 1928: 87) beyti ile vefatına tarih düşüldü. Mezarı Şam’dadır.

Resmî Ahmed Efendi, birçok Kur’ân-ı Kerîm, enam ve tefsir istinsah etti (Karatay 2008: 357). Eserlerinin akıbeti bilinmemektedir. Râmiz (Erdem 1994: 125)’e göre hat sanatında akranları arasında üstündür. Şiir ve inşada hüner göstermiş olup “tatlı sözlü” bir şairdir.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmanî. C. 4. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 1376.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâsı (İnceleme-Tenkitli Metin-İndeks-Sözlük). Ankara: AKM Yay. 125.

Karatay, Halit (2008). Hattat Divân Şairleri. Ankara: Akçağ Yay. 357.

Kılıç, Filiz (hzl.) (yty.). Şefkat Tezkîre-i Şu‘arâ-yı Şefkat-i Bagdâdî. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10742,metinsbpdf.pdf?0 [erişim tarihi: 27.03.2014]. 63-64.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.I. Ankara: Bizim Büro Yay. 335-336.

Müstakim-zâde Süleyman Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattatîn. İstanbul: Devlet Matbaası. 87.

Müstakîm-zâde Süleyman Sa’deddin Efendi (2000). Mecelletü’n-Nisâb (Tıpkıbasım). Ankara: KB Yay. 231a.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1990). “Resmî Ahmed Efendi (Çukadarzade)”. C. 7. İstanbul: Dergâh Yay. 316.

Gazel

Me’âl-i beste-i zülfün hatâ degil de nedir

Bu kîl ü kâle vesîle sabâ degil de nedir

Alır mı aynına hîç kuhl-i Isfahânı gönül

Gubârı çeşmine yârin cilâ degil de nedir

Makâm-ı pûseliginde nühüfte çenber-i zülf

Karârgâh-ı dil-i bî-nevâ degil de nedir

Ederse nagme-i uşşâkı ta‘n şeyh-i sakîl

Onun tarîki de hûy u hevâ degil de nedir

Gel etme Resmiye evc-i cefâdan âgâze

Yolunda ey şeh-i nâzım fedâ degil de nedir

(Kılıç, Filiz (hzl.) (yty.). Şefkat Tezkîre-i Şu‘arâ-yı Şefkat-i Bagdâdî.http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10742,metinsbpdf.pdf?0 [erişim tarihi: 27.03.2014]. 63-64.)