Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Asıl adı Mehmed Sâmih Efendi’dir. Vekâyi-i Şer’iyye kâtibi İbrâhim İffet Efendi’nin torunu, Çavuş-zâde Abdulazîz Efendi’nin oğludur. Üsküdarlı Şeyh Nasûhî’nin torunlarından olduğu için Nasûhî-zâde sanıyla tanındı. Öğrenimini tamamladıktan sonra 1262/1846’da babasının yanında kâtipliğe başladı. Kudüs ve İzmir naipliklerinde, İzmir Hukuk reisliğinde, Girit naipliğinde ve Medine mollalığında bulundu. 1312/1894 yılında Cidde’de vefat etti.
İbnü’l-Emin, Mehmed Sâmih Efendi’nin elde on gazelinin bulunduğunu, diğer eserlerinin ise ortada olmadığını söylemektedir (İnal 1988: 1671).
Mehmed Sâmih Efendi, talik yazısıyla ün yapmış, nazım ve nesre kadir güzel ahlak sahibi bir insandı (İnal 1988: 1671).

Aktan Ali, Abdülkadir Yuvalı ve Metin Hülâgü (hzl.) (1996). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî. C. III. İstanbul: Sebil Yay.

Çiftçi Ömer (hzl.) (yty.). Fatîn Dâvud, Hâtimetü’l-Eş’âr. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10736,metinpdf.pdf?0 [erişim tarihi: 10.07.2014]

İnal, İbnü’l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. III. İstanbul: Dergah Yay.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri.  C.II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Gazel
Ol zamândan kim ne în ü ân ne dünyâ var idi
Mihr-i zâtımdan sipihr-i feyz pür-envâr idi

Mümkinât olmazdan evvel sahâ-pîrâ-yı vücûd
Dil rikâbdâr-ı semend-i Ahmed-i Muhtâr idi

Murg-ı dil tâ itmeden Cibrîl tahrîk-i cenâh
Ravza-i aşk-ı Habîbullah’da tayyâr idi

Bâğ ü râğı rûzgâr âzâde-i ezhâr iken
Dil hezârı zâr gülzâr-ı izârı var idi

Olmadan Îsâ henûz mehd-i vücûda cilveger
Tıfl-ı dil intâk-ı Hak’la nâtık-ı esrâr idi

Zîver-i gül bister-i hâb olmadan ashâb-ı kehf
Çeşm-i dil seyrân-gehi esrârda bîdâr idi

Olmadan rûh-ı Kelîm ârâyiş-i dîvân-ı Hak
Tûr-ı ma’nâda gönül Sâmih tecellî zâr idi
(İnal, İbnü’l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. III. İstanbul: Dergah Yay. 1671.)