Madde Detay

Antakyalıdır. Ailesi, eğitimi vb. konularda kaynaklarda bilgi yer bulunmamaktadır. Esnaf şairlerdendir. Helvacı olduğu için Şehdî mahlasını aldı. Bazı tezkirelerde yer almasına rağmen hakkında çok az bilgi bulunan Şehdî Yavuz Sultan Selîm devrinin sonlarında (1520 yılı veya birkaç yıl önce) öldü. Latîfî, öleceğini rüyasında görüp kendi helvasını pişirerek dağıttığını kaydetmektedir. Yine Latîfî, tatlısının etrafına sineklerin üşüştüğü gibi Şehdî’nin tatlı sohbetinin de insanları çektiğini ifade eder. Latîfî’nin, şairin şiirlerini övmesine karşılık Hasan Çelebi, Latîfî’nin övgülerine rağmen aslında Şehdî’nin şiirlerini beğenen bir tek kişi bile olmadığı iddasıyla onu eleştirmektedir. Şairlerin şiir kudretleri hakkındaki objektifliğiyle bilinen Latîfî’nin her şair için kullanmadığı “temiz kalpli, doğru sözlü biri idi” gibi ifadelerinden şairi bizzat da tanıdığı anlaşılmaktadır. Eğridirli Hacı Kemâl’in Câmi’u’n-Nezâ’ir’inde üç, Edirneli Nazmî’nin Mecma’u’n-Nezâ’ir’inde dokuz ve Pervâne Bey Mecmuası’nda 10 adet şiiri yer almaktadır.

Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzemâ. Ankara: AKM Yay.

Eğridirli Hacı Kemâl. Câmi’u’n-Nezâ’ir. Bayezıd Kütüphanesi No. 5782, vr. 162a, 192a, 403a.

Köksal, M. Fatih (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20.03.2013]

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1978). Kınalızâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: TTK Yay.

Pervâne Bey. Mecmû’a-i Nezâ’ir. Topkapı Sarayı Kütüphanesi Bağdat No. 406, vr. 12a, 31b, 57a…

“Şehdî” (1998). Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi. C. 8. İstanbul: Dergâh Yay.115.

  GAZEL 

 Âh kim oldum belâ-yı derd-i ışka mübtelâ

 Takdı zülfüñ cân u dil boynına zencîr-i belâ

 Hüsn ile mümtâzsın ey meh güzellik câmesi

 Hiç yaraşmaz kimseye illâ saña illâ saña

 Bâda irdi kâh-ı cismüm hırmen-i ışkında âh

 Görmedüm ol yâr-ı gendüm-gûndan çöpçe vefâ

 A benüm çok sevdügüm korkmaz mısın Allâh’dan

 Nice bir rahm itmeyüp uşşâka eylersin cefâ

 Pâdşâhum dil-berüm ârâm-ı cânumsın benüm

 İtmesün bir dem Hudâ senden beni cânâ cüdâ

 Ben gedâsından o şâh-ı hüsn i’râz eyledi

 Veh ne müşkildür kulından yüz çevürmek pâdşâ

 Şehdi’ye teng oldı âlem ireli rûz-ı firâk

 Hak dimişlerdür izâcâ el-kazâ dâke’l-fezâ

(Köksal, M. Fatih (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20.03.2013]. 117)