Madde Detay

Bursalı müderris Zübâb Seyyid Ahmed Efendi, Seyyid Ali Efendi’nin oğludur. Zübâb lakabıyla meşhûr olmuştur. Büyük âlimlerin hizmetinde bulundu; İmâm-ı Sultânî Yûsuf Efendi’den mülâzemetle kırk akçe yevmiyeli bir medresede çalıştı.

1075 Rebîülevvelinde/Eylül-Ekim 1664 Kazıklı-zâde Ahmed Efendi yerine Bursa’da Çendik Medresesi müderrisliğine getirildi. Bundan sonra çeşitli medreselerde müderrislik yapmaya devam etti. 1079 Recebinde/Aralık 1668-Ocak 1669 Hâcı Ömer-zâde İbrâhîm Efendi yerine Lala Şahin Paşa Medresesi’ne getirildi. 1085 Zilkadesinde/Ocak-Şubat 1675 İznik’te Süleymân Paşa Medresesi’ne tayin oldu. 1092 Zilkadesinde/Kasım-Aralık 1681 Bıçakcı-zâde Mustafa Efendi yerine Sultân Orhan Medresesi’ne getirildi. IV. Mehmed devri âlimlerinden olan Ahmed Efendi, 1095 Rebîülevvelinde/Şubat-Mart 1684 vefat etti. Kabri memleketi Bursa’da Deveciler Kabristanı’ndadır. 

Zübâb Ahmed Efendi iyi kalpli, iyi niyetli ve gönlü sevgi dolu bir kişi olarak bilinirdi. Şiirlerinde Seydî mahlasını kullanırdı.

Kurnaz, Cemal ve M. Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.1. Ankara: Bizim Büro Yay. 462.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri “Vakâyiü’l-Fuzalâ”. C. 3. İstanbul: Çağrı Yay. 511.

Turre-i tarrârına yakın iletme şâneyi

Başları çokdur o şâyed ahz ider ağzıyla tel

(Kurnaz, Cemal ve M. Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.1. Ankara: Bizim Büro Yay. 462).