Madde Detay

Sinopludur. Eğitimini tamamladıktan sonra ilim yoluna girdi. II. Bâyezîd Amasya’da şehzade iken onun en yakınlarından idi. Hâmisinin padişahlığı devrinde Rumeli’ndeki birçok ilde kadılık görevinde bulundu. Sofya kadısı iken öldü. Fâizî, tarih belirtmeksizin Bâyezîd devrinde öldüğünü bildirmektedir. Sofya’da kendi yaptırdığı mescidin haziresinde medfundur. Sofya’da bu mescidden başka hayırları da vardır. Âşık Çelebi, İstanbul’da yaşayan Nûh adlı bir oğlu olduğunu bildirmektedir. Hakkında bilgi veren tezkirelerde şiiri üzerine çok fazla değerlendirme bulunmamaktadır. Âşık Çelebi, II. Bâyezîd’in Seyfî’nin şiirlerini çok beğendiğini, “Seyfî’nün yine beyti var mı?” diye merakla onun şiirlerini beklediğini belirtmek ve şairin nüktedanlığına örnek olarak da kimi beyitlerini aktarmak suretiyle anlatmaktadır (Meredith-Owens 1971: 164a). Seyfî’nin Eğridirli Hacı Kemâl’in Câmi’u’n-Nezâ’ir’inde, Pervâne Bey Mecmû’ası’nda ve Edirneli Nazmî’nin Mecma’u’n-Nezâ’ir’inde bazı şiirleri bulunmaktadır.

Eğridirli Hâcı Kemâl. Câmi’u’n-Nezâ’ir. Bayezıd Kütüphanesi. Nr. 5782. vr. 252a, 348b, 441b.

Kaf-zâde Fâizî. Zübdetü’l-Eş’âr. Milli Kütüphane. Yz. A. 679. vr. 59b.

Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf [erişim tarihi: 21.07.2013].

Köksal, M. Fatih (2007). “Seyfî”. Türk Dünyası Edebiyatçılar Yazarlar ve Şairler Ansiklopedisi. C. 7. Ankara: AKM. Yay. 583.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)  (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî . C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1989). Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. C. 1. Ankara: TTK Yay.

Meredith-Owens, G. M. (hzl.) (1971). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ (Meşâ’irü’ş-Şu’arâ or Tezkire of Âşık Çelebi). London: Brydone Printers Ltd. vr. 164a.

Pervâne Bey. Mecmû’a-i Nezâ’ir. Topkapı Sarayı Kütüphanesi. Bağdat. Nr. 406. vr. 31b.

Şemseddîn Sâmî (1311). Kâmûsu’l-A’lâm. C. 4. İstanbul.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1990). C. 7. “Seyfî”. İstanbul: Dergâh Yay. 553.

Gazel

Kaşlarun virür emân tugra-yı şâhîler gibi

Saçlarun niçün kemend atar sipâhîler gibi

Leblerün vasfın işidüp gonçe dürdi defterin

Lâle tâcın yile virdi kaçdı şâhîler gibi

Eşküm içinde tuş oldum zülfünün kullâbına

Aga düşdüm gûyiyâ deryâda mâhîler gibi

Gül gibi bulmak dilersen reng ü bû ile şeref

Hırka-pûş ol bih sıfat merd-i ilâhîler gibi

Leblerinden bûseler arz itdi sâkî germ olup

Şeyh perhîz itdi Seyfî imdi kâhîler gibi

(Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf [erişim tarihi: 21.07.2013]. 2721).