Madde Detay

Seyit Türk, 1911 yılında Yıldızeli’nin Belcik köyünde doğmuştur. Hacı Bekir ve Hatice’nin oğludur. Sülalesine Memişağagil denir. Herhangi bir tahsil görmemiştir. Yoksul bir ailedendir. Geçimini çobanlık ve rençperlikten sağlamıştır. Askerliğini onbaşı olarak yapmıştır. Hayatının büyük bölümü köyde geçmiştir. Başından dört evlilik geçmiş; birçok çocuğu doğmuşsa da ikisi hayatta kalmıştır. 4 Aralık 1986’da Mersin’de vefat eden âşığın mezarı Mersin'dedir (Kaya 2009: 131).

Mahlas olarak Âşık Seyit ve Seyit'i kullanmaktadır. Şiire sekiz yaşındaki çocuğunu kaybettikten sonra başlamıştır. Herhangi bir şairden etkilenmemiştir. Sazı olmamakla beraber şiirlerini irticalen söylemiştir. General Fuat Doğu’nun 30 Ekim 1964’te Sivas’ta düzenlediği Âşıklar Bayramına katılmıştır. İfadelerinde zorlama olmayan âşığın dili sadedir ve Türkçeyi ustaca kullanmıştır. Şiirlerinde Sivas ağzının özellikleri açıkça kendisini gösterir. Şiirlerinde dini ve sosyal konular, dert, yoksulluk ve yergi ön plandadır (Kaya 2009: 131).

Seyit Türk deyişlerini irticalen söyleyen Seyit Türk, hırslı, cezbeli ve çabuk çabuk bir söyleyişe sahiptir. Konularının çoğunluğunu, aşırı dindarlığı dolayısıyla Tanrı sevgisi ve ahiret korkusu teşkil etmektedir. Yakarışlarında oldukça samimi olan âşığın muradına eremeyen bir genç, hiç uğruna ortaya çıkan kan davası, övgüler ve taşlamalar da şiirlerinin konusunu oluşturmaktadır (Aslanoğlu 2006: 143). Âşık, 1958 yılında Gönlümün Sesi isimli bir şiir kitabı yayımlamıştır.