Madde Detay

Asıl adı Ömer Sedat Yıldırım olan âşık, şiirlerinde Kul Sedat mahlasını kullanır. Kul Sedat, 18 Mart 1972 tarihinde Aksaray’ın Saratlı kasabasına bağlı eski adı Delihebil köyü olan Cumhuriyet Mahallesinde dünyaya gelmiştir. Âşığın baba adı İsmail anne adı Keklik’tir. Ailesi ise köyde Hızırlılar ismiyle bilinir. Yüz yıl önce ailenin büyüklerinden birinin Hz. Hızır’ı gördüğüne inanıldığı için aile bu ismi almıştır. İlköğretim ve lise eğitimini Aksaray’da tamamlayan Kul Sedat, 1999 yılında Gazi Üniversitesi’ne bağlı Kırşehir Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Bölümü’nden mezun olmuştur. 2001-2002 yılları arasında vatani görevini İzmir ve Kocaeli’de denizci olarak tamamlamıştır.  Emekli olana kadar öğretmenlik mesleğini 15 yıl boyunca icra etmiştir. Daha sonra bir yayınevinde kısa süreliğine editörlük yapmıştır. Bağlama çalmayı ve şiir yazmayı kendi kendine öğrendiğini ifade eden âşığın ilk şiirlerini kaleme alması ilkokul yıllarına rastlar. Orta birinci sınıfa giderken babasının kendisine Pir Sultan Abdal ve Yunus Emre’nin kitapları ile bir bağlama almasını kendi hayatının önemli bir dönüm noktası olarak görmektedir.  Kul Sedat, bir ustası olmamasına rağmen “Dinlediğim, tanıdığım herkes benim ustamdır. Karacaoğlan, Pir Sultan ve özellikle de Mahsuni Şerif’in bende büyük bir tesiri vardır. Ondan çok etkilendim” diyerek şiir anlayışını etkileyen isimlerden saygı ve sevgiyle bahseder.  Şiir yazmasında ve bağlama çalmasında olduğu gibi Kul Sedat mahlasını da kendi kendine almıştır. Neden “Kul” mahlasını seçtiği sorulduğunda ise “Hepimiz Allah’ın, aşkın, sevginin kuluyuz.” (Yıldırım 2026) diyerek 2015 yılından beri kullandığı mahlasını seçme motivasyonunu ortaya koyar.  Bir ustası olmayan Kul Sedat’ın yetiştirdiği bir çırağı da yoktur. Ancak buna rağmen kendisinden etkilenenlerin çok olduğunu ve zaman zaman çeşitli icracıların kendisine ulaşarak “Hocam şu şiirimi değerlendirir misiniz?” diye fikrinin sorulduğunu ifade eder. Kul Sedat, hayatının çeşitli dönemlerinde kendisi için önemli bir yere sahip olan Mahsuni Şerif ve Gülten Akın gibi ozan ve şairlerle tanışma fırsatı bulmuş olsa da bu fırsatları değerlendirememiş olmaktan pişmanlık duyduğunu belirtir. Bade içmiş âşıklardan değildir. Ancak buna rağmen bazı dörtlüklerini rüyasında yazmış olduğunu ifade etmektedir. Çeşitli internet sitelerinde ve kişisel Facebook hesabında şiirlerini ve icralarını paylaşır. Kul Sedat, isim vermeden muhtelif sanatçıların kendi şiirlerini besteleyerek farklı platformlara yüklediğini vurgulamaktadır. Ancak bu paylaşımlara rağmen sanat hayatındaki çabalarının karşılıksız kaldığını düşünen âşık, “Akıntıya karşı kürek çekmek zor imiş” (Yıldırım 2026) diyerek bu konudaki sitemini dile getirmiştir. Âşık, hâlen memleketi Aksaray’da anne-babasıyla birlikte yaşamakta ve şiir yazmaya devam etmektedir.

Yayınlanmış üç şiir kitabı bulunmaktadır. Âşığın 150’yi aşkın şiiri bulunan ilk kitabı Aşkın Delisi, 2016 yılında Tunç Yayınları’ndan çıkmıştır. 2019 yılında Dorlion Yayınlarından çıkan Acı isimli kitabında ise yine 150 civarında şiiri bulunmaktadır. Merdan ve Hüseyin isimli iki kardeşini erken yaşlarda kaybetmiş olmak ozan üzerinde büyük travmalara sebep olmuştur. 2019’da yayınlanan Acı adlı kitabında vefat eden ağabeyi Merdan için kaleme aldığı birkaç ağıt bulunmaktadır. 2021 yılında Ayyıldız Yayınevi’nden çıkardığı Gidenlere adlı kitabında ise 160 civarında şiiri bulunmaktadır. Bu kitapta ayrıca vefat eden küçük kardeşi Hüseyin için kaleme aldığı ağıtlar da bulunmaktadır. Çoğunluğu yeni şiirlerden oluşan Ağıt, isimli bir şiir kitabı ise yayına hazır bir halde beklemektedir.

Şiirleri belli bir konuya sıkışıp kalmamıştır. Âşığın kendi ifadesiyle “Hayatın içinde yer alan her konuya temas ettiği” şiirleri vardır. İşlediği temalar arasında kadın hakları, Mustafa Kemal Atatürk, Hz. Ali ve Pir Sultan Abdal sevgisi, Çanakkale Savaşı, şehitler, vatan sevgisi, kardeş ve aile sevgisi, sevgiliye özlem, yas gibi temalar yer almaktadır. Şiirlerini çoğunlukla 11’li hece ölçüsüyle yazar.

Âşığın vefat eden abisine armağan ettiği şiiri şu şekildedir: Derman aradıkça yaram azıyor/ Bize şifa bulmak ar imiş abi/ Onca şeytan insan gibi geziyor/ Feleğin gözleri kör imiş abi/ Emmi dayı toplandılar geldiler/ Feryat figan ciğerimi deldiler/ Bir aslanı topraklara verdiler/ Hızırlının payı zar imiş abi/ Dünya yalan imiş kalan olmadı/ Kim neyi aradı neyi bulmadı/ Son yuvanı gördüm içim almadı/ Sen nasıl sığarsın dar imiş abi… (Kul Sedat, Acı, 2019)