Madde Detay

Asıl adı Ramazan Şimşek olan âşık 25 Eylül 1959 tarihinde Şarkışla’nın Akçakışla bucağının Yalanı köyünde doğmuştur. Ali ve Nazife’nin oğludur. Üçü kız olan beş çocuklu bir ailenin en küçük çocuğudur. Ailesi çok yoksul olduğu için yoksulluk içinde büyümüştür. İlkokul üçüncü sınıfta iken verem olan annesini kaybetmiştir. Babası ve ağabeyinin devamlı dövmeleri üzerine çoğu zaman dışarıda yatmış, köyde kimin işi varsa o işe gidip geçimini sağlamaya çalışmıştır. Evdeki baskıya dayanamayıp Kayseri’ye gitmiş, inşaat işlerinde çalışmış, çobanlık yapmıştır. 1981 yılında askere gitmiş, askerlik hizmetini Siirt’te yapmıştır. Terhisten sonra Sivas’a gelmiş; çoğu zaman boş gezmiş, bazen de bulabildiği işlerde çalışmıştır. Amcasının oğlu Asım’ın gayreti ve yardımıyla 1984’te Şükriye Hanım’la evlenmiş bu evlilikten iki çocuğu (Ali, Yasemin) olmuştur. Daha iyi geçimini sağlamak için evini Gebze’ye oradan da İstanbul’a taşımıştır. 1992 yılında tekrar Sivas’a göçen Şimşek, 2000 yılından itibaren Sivas Belediyesinde temizlik işlerinde çalışmıştır (Kaya 2009: 419). 2018'de emekli olduğu belirtilir (www.istanbulgazetesi.com.tr).

Şiire 1985’te Sefil Selimî ile tanıştıktan sonra başlamıştır. Selimî ona ustalık yapmış, şiirin inceliklerini öğretmiştir (Kaya 2009: 419). Şiirlerinde Yalınayak mahlasını kullanan âşık, ustası Âşık Sefil Selimi ile tanışmasını ve Yalınayak mahlası almasını şöyle anlatmıştır:

"Bir mecliste dinlediğim deyişin sahibinin kim olduğunu, nerede bulabileceğimi sordum. 'Sivas'ta' dediler, sora sora buldum evini, öylece bağlandım kaldım. 'Yalınayak' mahlasını kendim başıma sardım. Selimi ustamın yanına gittim, evliyaların yalınayak gezdiklerini, ezalar çektiklerini okuduğumu söyledim. Ustam da, 'adın Âşık Yalınayak olsun,' dedi." (www.istanbulgazetesi.com.tr).

İyi derecede saz ve kaval çalan âşığın şiirlerinin sayısı 300’den fazladır. Genellikle mistik konularda ve dert konusunda yazmaktadır. Şiirlerini saz eşliğinde icra etmektedir (Kaya 2009: 419).