Madde Detay

Zarîfî, Sultân II. Bâyezîd dönemi şairlerindendir. Ahmed Paşa’yla çağdaştır. Gelibolulu Ȃlî’de onun “Bolu”dan (İsen 1994: 159), diğer kaynaklarda Bursa livasına bağlı “Göynük”ten olduğu yazılıdır. Uzun bir ömür sürmüş ve II. Bâyezîd devrinin sonlarında ölmüştür. Zarif, görmüş geçirmiş, zihni, zekâsı ve dehası temiz ve latif biridir. Eser kaleme alıp almadığı bilinmemektedir. Şairin şiir üslubunun Ahmedî ve Atâyî’ye, tarzının da Halîlî ve Hümâmî’ye benzediğine işaret edilmiştir. Yaşadığı devirde “müşkil iki oldı” redifli gazeller söylenirken Zarîfî'nin “müşkil üç oldı” redifini ihtira ederek bir gazel yazdığı ve “Yandı dil ü cân ile ciger müşkil üç oldı / Kıldum gam u hicr ile sefer müşkil üç oldı” matlaında görüldüğü üzere sıraladığı kavramlarla üç sayısına ulaştığı belirtilmiştir (Canım 2000: 376; İsen 1994: 159).

Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay.

İpekten, Halûk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu, T. Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

İsen, Mustafa (hzl.) (1994). Gelibolulu Âlî, Künhü’l-Ahbâr’ın Tezkire Kısmı. Ankara: Akçağ Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)(2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî. C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Sungurhan Eyduran, Aysun (hzl.) (2009). Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkîretü’ş-Şu’arâ, Tenkitli Metin B. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83504/kinalizade-hasan-celebi---tezkiretus-suara.html [erişim tarihi: 01.12.2013].

Şemseddîn Sâmî (1314). Kâmûsu’l-A’lâm. C. 4. İstanbul.

Kıt’a

Bâg arasında görüp dildârı

Kulunum didüm eyâ serv-i revân

Serv-i ser-keş gibi dik geldi o dem

Bîd-veş cân u ten oldı lerzân 

Sîm ile sulh idüben yalvarıcak

Kodı serkeşlügi vü yatdı hemân

(Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay. 377.)