Madde Detay

Babası Şükrü Bey'in görev yeri olan Konya’nın Ereğli ilçesinde doğdu. Ailesi aslen Beyşehirlidir. İlkokulu, Beyşehir Gazi İlköğretim Okulunda; ortaokulu, Alâeddin Ortaokulunda; lise öğrenimini ise Çankırı Astsubay Hazırlama Okulunda tamamladı. Kara Kuvvetleri Komutanlığı Ordu Donatım Okulundaki eğitiminin ardından 1986 yılında Astsubay olarak Türk Silahlı Kuvvetlerinde göreve başladı. Anadolu Üniversitesi Kara Kuvvetleri Meslek Eğitimi Bölümünden mezun oldu. Yurt içi ve yurt dışında çeşitli görevlerde bulundu. Semra Hanım'la evli olup Esra ve Elif adlarında iki kız çocuğu babasıdır. Hâlen Konya'da yaşamaktadır.

Yazın hayatına on dört yaşında, kazayla kırdığı sınıf camını taktırabilmek için zımbalanmış defter yapraklarına yazıp arkadaşlarına kiraladığı şiir ve hikâyelerle başladı. Gereken parayı böyle kazanabilmişti.  2008'den itibaren şiirleri ve hikâyeleri çeşitli dergilerde ve antolojilerde yayımlandı. 2011’de Antoloji 2 “Aşka Söz Verdik” adlı seçkide iki, 2013’te Antoloji 4 “Şairler Antolojisi” adlı seçkide üç şiiri yayımlandı. Serbest ölçü ve biçimlerde yazdığı şiirlerini, şehitlerimize ve gazilerimize ithaf ettiği Koşumsuz Atlar adlı kitapta topladı. Bu şiirlerde vatan sevgisi, anne sevgisi, ayrılık, yalnızlık gibi duyguları; yaşamı, gözlemleri ve tefekkürleriyle harmanladı. Askerlik mesleğinin getirdiği bakış açısının yanında, hayata ve insana dair herşey şiirlerine konu oldu. Romanları da gözlemlerinin ve hayat tecrübelerinin yazıya dökülmesiyle ortaya çıktı. İlk romanı Yedi. Dokuz'da Türkiye'nin göz ardı edilmiş gerçeklerinden biri olan depremi konu edinerek 1939'daki büyük Erzincan depreminde küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve kimsesiz kalmış bir çocuğun onurlu yaşam öyküsünü gözler önüne serdi. Senin Üniversitelerin, emekli olduktan sonra fotokopicilik yaptığı üniversite ortamlarındaki gözlemlerini, idealist bir öğretim görevlisi olan Atabey Bahadır'ın gözünden irdelediği bir diğer romanıdır. Ayrıca, Hesabi Lüpçü adlı bir adamın insanların dinî duygularını suistimal ederek onları sömürmesini hikâye ettiği Yüzsüz, terör örgütü tarafından dağa kaçırılan bir çocuk ve babasının dramlarını anlattığı Yitik Yol adlı iki romanı daha vardır. Kendisiyle yapılan bir söyleşide yazma kaygısının temel sebebini: “Ben kitaplarımı; Tanrı’nın dergâhında birer im bırakacağına iman ederek, yüreği büsbütün iyilik ülküsüyle çarpan insanlara adadım.” cümlesiyle ifade etmiştir.