Madde Detay

Gelibolu'da doğan Dâgî'nin adı Şeyh Mehmed'tir. Bir süre Düzce'ye bağlı Üçköprü'de imamlık yapmıştır. Halvetiye tarikatine mensup olarak Şeyh Hüsameddin Efendi'nin öğretilerini benimsemiştir. Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi'nde ve Türk Şairleri adlı kitapta şair hakkında Atâî’nin yazdıkları aktarılmıştır (1986:182; yty: 1118) . Adı geçen kaynaklara göre; bir gece Gelibolu Ağası tarafından yanlışlıkla tutulup hapis cezası verilmiştir. Bu olay karşısında haksızlığa uğradığını düşünen Dâgî dağlara çıkarap ibadet ile hayatını geçirmeye başlamıştır. Bu yüzden şiirlerinde Dâgî mahlasını kullanmıştır. III. Murad zamanında İstanbul’a çağrılan şair Mabeyn-i Hümayun’a alınmıştır ve Atâî ile bu yıllarda tanışmıştır. Sultan Mehmed ve Ahmed devirlerinde de şairin oturduğu yer onarılıp bir mescit, bir zaviye ile bir türbe yaptırılmıştır. Gelibolu’daki evi 1594’te onarılıp medrese hâline getirilen şair 1611 yılında Gelibolu'da ölmüştür. Şiirlerinde de Dâgî mahlâsını kullanan şaire ait bir gazel S. N. Ergun tarafından Türk Şairleri'nde yayımlanmıştır. 

Cunbur, M. (2002). "Dagî", Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 3. Ankara: AKM Yay. 92.

Ergun, Sadeddin Nüzhet (yty). Türk Şairleri. C .3. İstanbul: yyy.

Gazel

Musâhib bir gönül eğlencesi dildâr arar gönlüm
Ölücce bendesi olmak diler bir yâr arar gönlüm

Cefâsı olmasa bir kaddi ra’nâ serv-i nâz olsa
Su gibi pâyine akmağa bir dildâr arar gönlüm

Kimi sevdimse hikmet var idi elbette ağyârı
Gezüp bu dâr-ı dünyâyı gül-i bî hâr arar gönlüm

Bilinmez neyleyim her dem benim zâr olduğum bu kim
Gezüp bîhûş olup bülbül gibi gülzâr arar gönlüm

Yıkuptur taş ile zâlim benim ey Dâgi gönlümi
Anı yapmağ içün durmaz gezer mi’mâr arar gönlüm

 ............................................................................

Ölünce bendesi olmak diler bir yâr arar gönlüm

Ergun, Sadeddin Nüzhet (yty). Türk Şairleri. C. 3. İstanbul: yyy. 1120.