Madde Detay

Elif Yağlı, Isparta’nın Eğirdir ilçesinde bulunan Anamas yaylasındaki Gelin Yutan yöresinde 1913 yılında doğdu. Isparta’ya Tahtacılar arasında ilk yerleşen kişi olan Kaba Kulak İsmail Çavuş’un kızıdır. Küçüklüğünden itibaren güzelliğiyle meşhur olmuş, beyaz tenli olduğundan kendisine “Ak” lakabı verilmiş, yörede Ak Elif olarak tanınmıştır. Güzelliği sebebiyle kaçırılmak istenmiş, çok sayıda talibi olmuştur. Ancak Tahtacılarda Tahtacı olmayana kız verilmediği için babası tüm bu teklifleri geri çevirmiştir. 17 yaşındayken amcasının oğlu İbrahim Yağlı ile evlenir. Bu evlilik 50 yıl sürer (Asan 1997: 95). Bir şiirinden iki çocuğunun kendisinden önce vefat ettiği anlaşılmaktadır (Asan 1995: 97). Bunlardan biri 1964 yılında kaybettiği büyük oğlu İsmail’dir. Onun ölümü üzerine yaktığı ağıt, Veli Asan tarafından şairliğinin de başladığı yıl olarak kabul edilmektedir (1995: 95). Bu tarihten önce de yas törenlerinde ağıt yaktığı bilinmektedir. Elif Yağlı, 5 Ocak 1991 tarihinde Isparta’nın Turan mahallesindeki evinde vefat etmiştir.

Elif Yağlı’nın elde çok az şiiri vardır. Bu şiirler ağıt, taşlama ve destan türündedir. Genellikle on bir heceli koşma şeklinde söylediği şiirlerinin vezninde yer yer aksamalar görülmektedir. Konu olarak yöresinde yaşanmış bazı olayları esas almıştır. Bu bağlamda büyük oğlu İbrahim’in ölümü, kızı Güler’in kaçarak evlenmesi, bir genç kızın Ankara’da trafik kazasında vefat etmesi, 35 yaşındaki Veli Demir’in Eğirdir gölünde boğulması gibi olaylar sayılabilir.