Madde Detay

Seyit Ağa 19. yüzyılda yaşamış olup doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Sivas’ın Şarkışla ilçesinin Hardal köyündendir. Asıl adı Şahan Ağa olup Seyit Ağa’nın oğludur. Çevresinde “Akkaşlar’ın Hüseyin” olarak tanınmıştır. Geçimini rençperlikten sağlamıştır. Başına buyruk bir mizacı olduğu, 1846’da bir olaydan dolayı idama mahkûm edildiği ancak güçlükle infazdan kurtulduğu söylenir. Ne zaman vefat ettiği hakkında bilgi bulunmamaktadır. Mezarı, Hardal köyündedir (Özkan 2001: 82; Aslanoğlu 2006: 482-485; Oyat 1948: 18-19).

Alevi inanca sahip olan Hüseyin, Yükselen (İğdiş) köyündeki pirden el tutmuş, pek çok ayin-i ceme iştirak etmiştir. Dili sade, üslubu akıcıdır. Şiir tekniği güçlüdür. Âşıklığa başlamasında sazlı-sözlü ortamın önemli rolü olmuştur. Şiirlerinde mahlas olarak adını kullanmıştır. Bazı şiirleri TRT repertuvarında türkü olarak okunmaktadır (Özdemir 1977: 99-101).

 

Aslanoğlu, İbrahim (2006). Sivas Meşhurları. C. 1. Ankara: Sivas Valiliği Yay. 

Kaya, Doğan (2009). Sivas Halk Şairleri III. Sivas: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. 

Oyat, Fazıl (1948). 20 Halk Şairi. İstanbul: Ülkü Basımevi. 

Özdemir, Ahmet (1977). Şarkışlalı Âşık Serdarî ve Yöre Halk Şairleri. İstanbul: yyy.

Özkan, Semiha (2001). Emlek Yöresi Halk Âşıkları. Bitirme Tezi. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi. 

Ne Sen Beni Unut

Hey şahin bakışlım bülbül avazlım

Bir eli kadehlim bir eli sazlım

İşte ben gidiyom kal ahu gözlüm

Ne sen beni unut ne de ben seni

 

Yolda harami var engel arada

Unutma sevdiğim demde sırada

Kendim gider amma gönlüm burada

Ne sen beni unut ne de ben seni

 

Çekilsin gülbanklar açılsın meydan

Görülsün kayıtlar sürülsün devran

Açsın yolumuzu Cenab-ı Sübhan

Ne sen beni unut ne de ben seni

 

Hüseyin’im der ki gül benzim soluk

Serimize yaşılmıştır ayrılık

Vallahi sevdiğim gönüller birlik

Ne sen beni unut ne de ben seni

Kaya, Doğan (2009). Sivas Halk Şairleri III. Sivas: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. 209.

 

Beni

Gönül arz’eyliyor dosta gitmeyi

Aman Allah yolum karalar beni

Ölem de kurtulam elin dilinden

Yuyalar kefene saralar beni

 

Evleri var Gürcistan’dan ta öte

Yâr gele yarama merhemler kata

Mezarım üstünde göğ otlar bite

Meğer çift koşalar süreler beni

 

Ben Allah’tan gelen kazadan kaçmam

İrakip elinden badeler içmem

Âlem bir yan olsa ben yârden geçmem

İster arz edeler vuralar beni

 

Bu dünyada hiç bir şeyi kalmamış

Yaralı sineme cerrah gelmemiş

Kömür gözlüm sana malum olmamış

Yatmaya koymuyor yaralar beni

 

Hüseyin’im eydür can göğe ağmaz

Haktan el olmazsa irahmet yağmaz

Bu ellerin sözü hiç bana değmez

İlla dostun sözü yaralar beni

Kaya, Doğan (2009). Sivas Halk Şairleri III. Sivas: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. 208.