Madde Detay

Asıl adı Mehmed Nazîf’dir. İstanbullu’dur. Ahmed Efendi adlı birinin oğludur. Köprülü Mehmed Paşa Kütüphanesinde hâfız-ı kütüp olarak görev yaptı. Bu kütüphane memurluğu sırasında Hacı Sâlih Efendi’den sülüs, nesih ve talik yazı öğrendiayrıca kendisinden sülüs ve nesih yazıda icazet aldı. Mevlevîliğe müntesip olduğu bildirilen Mehmed Nazîf Efendi, 1201 Zilka’de ayının yirmisinde 3 Eylül 1787 yılında  vefat etti ve Üsküdar Mevlevîhânesindeki Dedeler Dairesi karşısında bulunan bir yerde defnedildi. Vefatına Müstakimzâde “intikâl-i hattât” terkibini tarih düşürdü (İbnülemin Mammûd Kemal Bey 1928: 391; Karatay 2008: 303).

Kendisinden bahseden en önemli kaynak olan Tuhfe-i Hattâtîn’de şair tabiatlı olarak bilinen Mehmed Nazîf Efendi’nin Nazîf mahlasıyla manzumeler kaleme aldığı bildirilse de şiirlerine örnek verilmemiştir.

İbnülemin Mahmûd Kemâl Bey (hzl.) (1928). Müstakimzâde Süleyman Sa’deddin,Tuhfe-i Hattâtîn, İstanbul: Devlet Matbaası.391.

Karatay, Halit (2008). Hattat Divân Şâirleri. Ankara: Akçağ Yay.

Kurnaz, Cemal, M. Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.