Madde Detay

Âşık Çelebi’nin Meşâ’irü'ş-Şu’ârâ’da verdiği bilgilere göre Selanik’te doğan şair, Memi sanıyla meşhur olmuştur. İstanbul kadılığından emekli olan Hasan Çelebi’den mülazım olmuş, ancak herhangi bir göreve atanamadan vefat etmiştir (Kılıç 2010: 1407). Şair hakkında bilgi veren bir diğer kaynak da 16. yüzyılın ortalarında yazılmış olan ve tezkire niteliği taşıyan bir şiir mecmuasıdır. Bu mecmuada “Ehl-i ‘ilm silkinden Rûmilinden Mevlânâ Şâ’irî fermâyed” (Mecmû’a-i Eş’âr vr. 42b) ibaresiyle şairin hayatı hakkında kısa bir bilgi verildikten sonra bir gazeli örnek olarak verilmiştir. Âşık Çelebi’nin tezkiresinde, Şâ’irî’nin öldüğünü ifade etmesinden hareketle Meşâ’irü'ş-Şu’ârâ’nın yazılış tarihi olan 1568 yılı göz önünde bulundurulduğunda şairin, bu tarihten önce öldüğü anlaşılmaktadır.

İpekten, Halûk (vd.) (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ-İnceleme-Metin. C. 3. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mecmû’a-i Eş’âr. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı, Muallim Cevdet Koleksiyonu 479, vr. 42b.

GAZEL

Mürde ihyâ itmedür her demde tedbîrün senün

Ey Mesîhâ-dem gök olsun ‘Îsi-veş yirün senün

Başına yünler sokunmış ey kemân-ebrû meger

Ber-cigerdür(?) Rûmili gerçi gider tîrün senün

Ey melek-sûret kadîd olup kalur mı görseler

Deyr-i hüsn içre perîler nakş-ı tasvîrüñ senün

Tîg-i hasret bana kâr itmez du’â-yı seyfdür

Ey kaşı yâ gördügümde zahm-ı şemşîrün senün

Her gice sevdâ-yı zülfüne o mâhun Şâ’irî

Âsmânı göge boyar âh-ı şebgîrün senün

Mecmû’a-i Eş’âr. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı, Muallim Cevdet Koleksiyonu 479, vr. 42b.