Madde Detay

19. yüzyıl âşıklarından olan Aydın, 1825 yılında Göyçe bölgesinin Şişgayalı köyünde doğmuştur. 17-18 yaşlarında şiir söylemeye başlayan Âşık Aydın’ın ömrünün büyük bir kısmı sürgünde geçmiştir. Ünlü âşık Elesker ile çağdaş olan Aydın geraylıları ile tanınmaktadır. Koşma şeklinde de şiirler söyleyen Aydın’ın şiirlerinnin büyük bir kısmı zamanında derlenemediği için kaybolmuştur. 1915 yılında 90 yaşında iken ölen âşığın şiirlerinde tabiat, sevgili, ayrılık gibi konuları işlediği bilinmektedir. Âşık Aydın kendinden sonraki âşıklar tarafından taklit edilmişse de onun kadar güçlü olamamışlardır (Sakaoğlu vd. 1986: 20).

Başlangıcından Günümüze Kadar Türkiye Dışındaki Türk Edebiyatları Antolojisi (1993). C. 3. Ankara: Kültür Bakanlığı Yay. 

Elizade, Himmet (1930). Azerbaycan Âşıkları. C. 2. Bakü: yyy.

http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10921,asiqaydinpdf.pdf?0 [Erişim tarihi: 12.02.2015].

Sakaoğlu, Saim vd. (1986). Azerbaycan Âşıkları ve Halk Şairleri Antolojisi . C. 2. İstanbul: Halk kültürü Yay.

Telli Saz Üstadları (1964). Bakü: yyy.

Düşdü

Ay ağalar, gelin size söyleyim,

Yahşı dostlar bizden aralı düşdü,

Aylar naçağlıydım, iller hestesi,

Baygu kimi sinem yaralı düşdü.

Besleyirdi sinesinde, döşünde,

Oyandırdı kirpiyinde, gaşında,

Seher seher, ser çeşmeler başında,

Yadıma dağların maralı düşdü.

Bizim dağlar zemistandı, garlıdı,

Dostun bağı heyvalıdı, narlıdı,

Yazıg Aydın, könlün ne gubarlıdı,

Bizim bağlar bu il goralı düşmüş

Sakaoğlu, Saim vd. (1986). Azerbaycan Âşıkları ve Halk Şairleri Antolojisi . C. 2. İstanbul: Halk kültürü Yay. 21.