Madde Detay

Asıl adı Mehmed olan şair, 19. yüzyılın sonunda yaşamış bir Bektaşi şairidir. Bulgaristan’ın Çırpan şehrinde doğmuştur. İstanbul ve Anadolu’yu baştan başa dolaşmıştır. Erzurumlu Ceyhûnî’nin çırağı olup on telli saz çalmıştır. Münir Baba’dan el alarak tarikata girmiştir. 1901'de vefat ettiği tahmin edilmektedir (Ergun 1944: 338).

Şiirlerinde Çınarî mahlasını kullanmıştır. Sadeddin Nüzhet Ergun ve Turgut Koca’nın Bektaşî Şairleri ve Nefesleri adlı eserlerinde iki nefesi kayıtlı olan Çınarî, yer yer Arapça ve Farsça tamlamalara başvurmakla beraber şiir dili sade ve anlaşılırdır. 

Ergun, Sadettin Nüzhet (1944). Bektaşî Şairleri ve Nefesleri. C. 2. İstanbul: Kenan Matbaası.

Koca, Turgut (1990). Bektaşi Şairleri ve Nefesleri. İstanbul: Naci Kasım İstanbul Maarif Kitaphanesi ve Matbaası.

Nefes

Âşık ol serseri gezme âlemde

Bir kadem bas bezm-i irfana yâ hû

Neler var farkeyle sırr-ı müphemle

Sarılıp dâmeni pirâne yâ hû

Mürşid-i kamildir saki-i ebrar

Gün gibi oluptur cihanda ızhar

Mahabbet bezmini etme aşikar

Gelse de gerdanın urgana yâ hû

Çınârî girsene hırka-i şâle

Yaşın yetmiş oldu erdin kemale

Evvela kul oldun bir hub cemâle

Kul olma bir başka sultana yâ hû 

Koca, Turgut (1990). Bektaşi Şairleri ve Nefesleri. İstanbul: Naci Kasım İstanbul Maarif Kitaphanesi ve Matbaası. 634.