Madde Detay

Asıl adı Yavuz Altay olan âşık, Sivas merkezindeki Çayboyu mahallesinde 1960'ta dünyaya gelmiştir. Baba adı Nadir, anne adı Fatma'dır. Ayrıca Âşık Gülşadî'nin de yeğenidir. İlkokul mezunu olan âşık, ilkokul eğitimini Çayboyu Mahallesi ilkokulunda tamamlamıştır. Askerliğini ilk önce Ankara, sonrasında Çorlu illerinde 1980 ve 1981 yılları arasında tankçı olarak yapar. 1985'te evlenen Erkanî'nin Zühal, Hamza, Hilâl, Fatma ve Damlanur adını verdiği beş çocuğu vardır. Sivas Dikimevi'nde terzilik yaptığı belirtilmiştir (Kaya 2009: 247; Yıldız 2003: 456). Erkanî, askeri dikimevinden emekli olmuştur (www.posta.com.tr).

Âşığın şiirle ilk teması, kendisine ait ya da usta malı şiirleri torununa okuyan dedesi Hamza sayesinde olmuştur. Âşık Gülşadî'nin yanında çırak olarak yetişen Erkanî, ilk şiirini de askerlik döneminde Gülşadî'ye cevap olarak yazmıştır. Şiirlerinde Erkanî mahlasını kullanmıştır. Saz çalma konusunda usta olan âşığın aynı zamanda güzel bir sese de sahip olduğu belirtilmiştir (Kaya 2009: 247; Yıldız 2003: 456). Âşık Erkanî, verdiği bir röportajda, Âşık Veysel, Ali Kızıltuğ, Reyhani ve Murat Çobanoğlu isimlerinin sesini plaktan dinleyerek büyüdüğünü anlatır. Erkanî, âşıklığa dair görüşlerini şöyle ifade eder: "Âşık fakir de olsa söyler, zengin de olsa söyler. Yola söyler, kara söyler, âşık gördüğüne söyler". Sivas'taki lebdeğmez geleneğinin son temsilcilerinden olan Erkanî, bu geleneğin temel noktasının dudakların birbirine değmemesi yani doğaçlama söylerken v, p, m, f ve b harflerinin söylenmemesi olduğunu belirtmiştir (www.posta.com.tr).