Madde Detay

İstanbul'da doğdu. Asıl adı Hacı Fahreddîn Efendi'dir. Şiirlerinde Fahrî mahlasını kullandı. Tahsilini tamamladıktan sonra bir müddet Evkâf-ı Hümâyûn hazinesinde bulunan Gedikler Odasına devam etti. Bir süre sonra da bu odanın kâtipliği görevinde bulundu. Kendisine hâcelik rütbesi verildi ve Evkâf Nezâreti Tahrîrât Odasında mümeyyizlik yaptı. Vefat tarihi bilinmemekle beraber Sicill-i Osmânî'ye göre (Mehmed Süreyya 1311: 11) Sultan Abdülmecîd devri (1839-1861) sonlarına kadar yaşamıştır.

Şiirine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. IV. İstanbul.

Gazel

Bezme ra'nâ aşk ile pür câm-ı enverdir ruhun

Gösterir ahvâlini uşşâka manzardır ruhun

Hüsn ü ânın çaldı gönli âşinâ-yı çeşm idüp

Kıldı sûz encâm çün sûzâne mazhardır ruhun

Niçe hayret niçe nükhet nâdîye gelsen zuhûr

Çün kelâmın dil-firîb hem verd-i ahmerdir ruhun

Zulmeti a'yândan imhâ eyleyüp envâr-ı hat

Pek mücellâ görünür gâyet münevverdir ruhun

Gülşen-i tab'ımdan olur arz gülbû-veş senâ

Her nazar Fahrî'ye bir dürlü ziyâ-verdir ruhun

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 326.)