Madde Detay

Asıl adı İbrahim Kurnaz olan âşık, 1942 yılında Kırşehir Çiçekdağı'na bağlı Demirli Köyü'nde dünyaya gelmiştir. Kökeni Sivas'ın Yıldızeli ilçesine dayanır. Kurnaz, ilkokul mezunudur. Okumayı çok istemesine rağmen babasının hayvanlarla ve bahçe işleriyle uğraşmasını istemesinden dolayı tahsiline devam edemez ve çobanlık yapmaya başlar. 1970 yılında Ankara'ya gelen Kurnaz, burada bir devlet üniversitesinde odacı olarak çalışmaya başlar ve buradaki görevini emekli oluncaya kadar sürdürür. İbrahim Kurnaz, Ankara'da yaşamaktadır (Ünal 2010: 279-287).

İbrahim Kurnaz, on iki yaşından itibaren şiir yazmaya başlar. Kurnaz'ın ustası yoktur ancak geleneğin yaşatıldığı bir ailede yetişir. Yaşadığı zorluk ve sıkıntılardan dolayı kendi seçtiği Garip Çoban mahlasını kullanır. Şiirlerinde konu sınırlamasına gitmeyen âşık, bazen eski bir mindere, ölen bir yakınına ve bazen de bir devlet adamına şiirler yazar. Dadaloğlu, Âşık Veysel, Reyhanî, Âşık Kerem gibi büyük âşıkları usta olarak kabul eder ve doğaçlama şiirler söyler. Uzun yıllar gecekonduda yaşayan Garip Çoban şehirde bir apartman dairesine yerleşince ortamdaki bu değişikliği derinden hisseder ve bunu şiirlerine de yansıtır. Âşık, sadece üzüldüğü olayları değil kendisini sevindiren olaylara da şiirlerinde yer verir. Şiirlerini evde, sokakta ve gittiği her yerde, saz olarak gördüğü bastonuyla icra eder. Kurnaz, şiirlerini içten, sade ve anlaşılır bir dille yazar. Şiirlerinde benzetme ve kişileştirmeye sıkça yer verir (Ünal 2010: 279-280). Dikkatini çeken ve üstünde etki yaratan unsur ve olayları şiirlerine aktaran âşık, genelde 11'li ve 8'li hece ölçüsünü kullanır. Âşığın beş yüze yakın şiiri vardır. Garip Çoban, birkaç kez Hacettepe Üniversitesinde âşık atışmalarına katılmıştır.