Madde Detay

Asıl adı Hasan Emek olan âşık, 1939'da Malatya'da doğmuştur. Doğduktan bir süre sonra Ankara'da bir avukatın yanına evlatlık verilir. İlkokulu henüz birinci sınıfta bırakır, okumaz. Çalışma yaşına geldikten sonra Ankara'da garsonluk yapmaya başlar. Okumayı bırakmasının getirdiği sorunlar ve birlikte yaşadığı avukatın okumayan bir çocuğu yanında barındırmak istememesi nedeniyle ailesiyle sorunlar yaşar. Bunun sonucunda Adana'ya gider ve bir fabrikada dokuma işi yapar. Orada çalışırken evlenir ve daha sonra eşiyle birlikte Fethiye'ye yerleşir. Hâlen Fethiye'de yaşamaktadır (Öner 2011: 148).

Bir gece rüya görür, bade içer ve uyandığı zaman şiir okumaya başlar. Bunu ailesine söyleyince kimse inanmaz ve ailesi, bunun olabildiğini başkalarından duyana kadar da inanmamaya devam eder. İlk defa 1957'de Adana'da gurbet üzerine bir şiir yazar. Saz çalamayan âşığın ailesinde başka âşık yoktur. Herhangi bir âşık koluna bağlı değildir. Atışmalara önceden katılmış olmakla birlikte son yıllarda katılmamaktadır. Bununla birlikte, Fethiye'de düzenli olarak yerel kanal ve düğünlerde şiirler okur. Âşık olmadan önce bir kızı çok sevdiğini ancak kızın ailesinin ilişkiye karşı olduğunu ve kızın bu yüzden intihar etmesi üzerine ona "O Yâr" başlıklı şiiri yazdığını belirtir (Öner 2011: 149).

Kendi adını mahlas olarak kullanır. Şiirlerini 11'li hece ölçüsüyle yazan âşığın askerlik, aşk, ayrılık, insan ilişkileri ve vefa üzerine, oldukça sade dile sahip şiirler yazdığı görülür. Usta malı şiirler söyleyebilen âşık, yalnızca Âşık Veysel'den etkilendiğini söyler. Adları bilinmemekle birlikte pek çok çırak yetiştirdiği ve onlara kendi şiirlerinin yanı sıra bazı destanları verdiği ifade edilir. Bununla beraber, gençlerin âşıklık geleneğiyle ilgilenmemesi ve sadece aydın kişilerin âşıklara saygı göstermesi nedeniyle günümüzde halk şairi olmanın zorluklarının bulunduğunu vurgular. Gönülden Doğan İlhamlar, Gurbet Üzerine Şiirler ve Ayrılık Şiirleri olmak üzere üç kitabı vardır (Öner 2011: 148-150).