Madde Detay

Hatice Tutum'un 1910'lu yılların sonunda Gaziantep’te doğduğu tahmin edilmektedir. Kendi ifadesiyle Antep Savaşı yıllarında doğmuştur. Babası Şazilli tarikatına mensuptur. Halk arasında Sultan olarak tanınan ve kendisini "Hatice Şaz" olarak tanıtan âşığın okuma yazması yoktur. 14 yaşında ciddi bir rahatsızlık geçirmiş ve sonrasında şiir söylemeye başlamıştır. Hatice Tutum'un vefat tarihi bilinmemektedir (Turan vd. 2014: 290).

Hatice Tutum'un şiirlerinde dinî ve tasavvufî konular ağır basmaktadır. Şiirlerinde Hatice mahlasını kullanmıştır (Turan vd. 2014: 290). Mehmet Öztürk, Hatice Tutum'un şiirlerini yayımlamıştır (Turan vd. 2014: 290). Kitabın önsözünde Hatice Tutum kendini “Dünyaya geldim geleli Allah’a doğrulmanın yolunu 14 yaşına kadar koşarak aradım. Nihayet mecnunlar gibi sahraya düşecek hallere geldim. Leylamı yitirmiştim. Hasret odu ile çağlayarak, aşk kapısından girerek aman kapısına yapıştım. Her neye baktımsa beni tatmin edecek bir hakikat bulamadım. Aman kapısından elimi çekmeyerek hakiki aşkı kucakladım” cümleleriyle anlatmaktadır. Mahviyetten Gelen Sesler adlı bu eserdeki şiirler çoğunlıkla Allah ve Hz. Muhammet, Hz. Alı ve Ehl-i Beyt sevgisi üzerine yazılmıştır. Rabbe duyulan hasret, ahiret inancı, Elest meclisi, Pirine duyduğu muhabbet, Ramazan ayının manası ve önemi şiirlerinde yer almıştır. Hatice Tutum, şiirlerinde tasavvufi konuların dışında sevdiği, değer verdiği Eşref bey, Mualla Hanım gibi dostlarına, kahvenin esrarına, saza, deniz sevgisine, tabiata da yer vermiştir (Öztürk yty).