Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. Asıl adı Hayrullah’tır. Hayrullah Hayrî Efendi olarak tanındı. Sultan III. Ahmed döneminde (1703-1730) divan çavuşları kâtibi oldu. 1135/1722-23 yılında İstanbul’da vefat etti. Râmiz (Erdem 1994: 93)’e göre söz söylemeye muktedir, tatlı sözlü, mahir bir şairdi.

Eserlerine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Şiirlerinden Şeyhî Mehmed Efendi (Özcan 1989: 737)’de iki beyit, Râmiz (Erdem 1994: 93)’de bir beyit ve Belîğ (Abdülkadiroğlu 1999: 74)'de iki beyit örnek olarak verilmiştir. 

Abdülkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). İsmail Belîğ Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdetü’l-Eş’âr. Ankara: AKM Yay. 74.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmanî. C. 2. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 664.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâsı (İnceleme-Tenkitli Metin-İndeks-Sözlük). Ankara: AKM Yay. 93.

Erdem, Sadık (2004). “Afvî”. Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 4. Ankara: AKM Yay. 439. 

İpekten, Halûk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu, T. Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay. 201.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî, Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I-II. Ankara: Bizim Büro Yay. 264.

Müstakîm-zâde Süleyman Sa’deddin Efendi (2000). Mecelletü’n-Nisâb (Tıpkıbasım). Ankara: KB Yay. vr. 207a.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakaik-ı Nu’mâniye ve Zeyilleri-Vekâyiü’l-Fudalâ II-III. İstanbul: Çağrı Yay. 737.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1981). “Hayrî Hayrullah Efendi”. C. 4. İstanbul: Dergâh Yay. 182-183.

Sühan-ı yâre ne hoş bâz ider âşık gûşın

Her sadef bir dür-i ümmîde açar âgûşın

Ve lehû

Dahi kundakda iken olmış idüm dil-dâde

Beni şaşurdı tabancayla* Tüfenkçi-zâde

_______

*Abdülkadiroğlu 1999'da "tabanca ile" şeklindedir.

(Abdülkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). İsmail Belîğ Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdetü’l-Eş’âr. Ankara: AKM Yay. 74.)