Madde Detay

Asıl adı Mehmed’dir. Hıfzî Mehmed Efendi olarak tanındı. İstanbulludur. Şeyhülislam Pîrîzâde Mehmed Sâhib Efendi’nin akrabalarından biriyle evlendi (Erdem 1994: 80). Tuhfe-i Na’ilî’de La‘lî-zâde’nin damadı olarak kayıtlıdır (Kurnaz ve Tatcı 2001: 204). Çocukluğundan itibaren ilim tahsil etti ve dönemin önemli âlimlerinden birinden mülazım olarak Anadolu kalemine dâhil oldu. Daha sonra Pîrî-zâde Mehmed Sâhib Efendi’nin destekleriyle uzun müddet Mahmûd Paşa mahkemesi naipliği yaptı ve Pîrî-zâde'nin şeyhülislamlığı döneminde teftiş işleriyle görevlendirildi. Sicill-i Osmânî'de (Akbayar 1996: 667) kadı olduğu söylenmekle birlikte onun bu görevine ilişkin ayrıntılı bilgi verilmemiştir. Şaban 1166/Haziran-Temmuz 1753 tarihinde vefat etti. Topkapı dışında La‘lî-zâde dairesinde (Erdem 1994: 80) [İmâm-zâde dairesinde (Kurnaz ve Tatcı 2001: 204)] medfundur.

Kaynaklarda olumlu kişilik özelliklerine sahip olduğu belirtilen Hıfzî Mehmed Efendi’nin şiir ve inşada başarılı olduğu kayıtlıdır. Ancak eseri olup olmadığına dair bir bilgi yoktur.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmânî. C. 2. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 667.

Derin, Fahri Ç. (hzl.) (1978). Hâfız Hüseyin Ayvansarâyî, Vefeyât-ı Selâtîn ve Meşâhir-i Ricâl. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı, İnceleme-Tenkidli Metin-İndeks-Sözlük. Ankara: AKM Yay. 80.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)(2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Na’ilî, Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. 1. Ankara: Bizim Büro Yay. 204.

Müstakîm-zâde Süleymân Sa’âdeddîn Efendi (2000). Mecelletü’n-Nisâb. Ankara: KB Kütüphaneler Genel Müdürlüğü Yay.

Oğraş, Rıza (2001). Esad Mehmed Efendi ve Bağçe-i Safâ-Endûz’u (İnceleme-Metin). http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10734,bahcepdf.pdf?0 [erişim tarihi: 19.09.2014].