Madde Detay

Ali İzzet Savaş, 1933’te Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı Emlek yöresinin Hüyük köyünde doğmuştur. Ali İzzet Özkan’ın köylüsü olan âşık, doğum sırasında annesi Ayşe vefat edince babası onu Ali İzzet Özkan’ın da analığı olan Hatice kadına verir. Hatice, eziyet içinde büyüyen Ali İzzet Savaş’ı Eziyet olarak çağırmış, zamanla bu kelime halkın diline Aziyet olarak yerleşir. Bu bakımdan halk, onun hakkında Ali İzzet’ten çok “Aziyet” sözünü kullanır. Daha sonra babasını da kaybedince babalığını Musa Kahya üstlenir. Ali İzzet, 1954’te askere gider, İstanbul’da Kırşehirli Şemsi Yastıman ile birlikte aynı bölükte askerlik yapar. Sazı ustaca çalmak için ondan dersler de alır, bu arada okuma yazmayı da öğrenir. Evli ve ikisi erkek dört çocuk sahibidir. Askerden döndükten sonra amcasının oğlu Ali İzzet Özkan’la köy köy dolaşarak türküler söyler; Veysel Mahzunî, Devranî gibi âşıklarla turnelere çıkar, böylelikle daha kısa sürede tanınma imkânı bulur. 1977’de Almanya’ya gider, orada konserler verir. Kendi şiirlerinden çok, usta malı şiirleriyle dikkati çeker. Pir Sultan, Sadık, Âgâhî, Sıtkı, Erzurumlu Emrah ve Veli gibi nice âşığın az bilinen şiirlerini okuyarak onları geçmişten günümüze taşır. Diğer taraftan sazı ve sesi oldukça güzel olan Aziyet, başta Veli, Hüdaî ve Ali İzzet Özkan olmak üzere pek çok âşığın şiirini ezgiyle terennüm ederek onlara müzikalite katar. Bugüne kadar dört kaset doldurmuştur. 1992’de Âşık Veysel’i Anma Törenlerinde özel ödül almıştır. Şiirlerinde İzzet mahlasını kullanır (Kaya 2009: 364). Âşık İzzet 2004’te Şarkışla’da vefat etmiş ve köyünde toprağa verilmiştir (www.ozanlar.biz).

Şiirlerinde Sefil İzzeti, İzzeti mahlaslarını kullanan âşığın şiirleri sesli ve görüntülü kayıt olarak internette mevcuttur. Kaya, âşığın “Kârın Ne, Göresim Geldi, Nankör, Hey” adlı şiirlerine yer verir (Kaya 2009: 364-366). İrticalen şiir söyleyebilen âşığın dili sade ve anlaşılırdır.