Madde Detay

Bazı yazı ve şiirlerinde "M. S. O." imzasını da kullandı. Ayşe Sıdıka Hanım ile avukat Mustafa Lütfi Onat'ın oğlu olarak 26 Ağustos 1919 tarihinde Nevşehir/ Ürgüp'te doğdu. Konya Erkek Lisesi'nden mezun oldu (1938). Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi (1941) ile Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Bir süre Maliye Bakanlığı'nda ve İstanbul Defterdarlığı'nda çalıştı. Daha sonra Çalışma Bakanlığı'na geçti; Konya ve İstanbul'da iş müfettişliği (1947-51), Gaziantep Bölge Çalışma müdürlüğü (1951-52), Ankara'da şube müdürlüğü (1956-64) ve genel müdürlük (1964-71) yaptı. Son olarak Danıştay üyeliğine seçildi (1971). Türk Dil Kurumu üyesiydi. 1985'te emekli olarak Ankara'ya yerleşti; evli ve bir çocuk babasıydı. 15 Şubat 1986 tarihinde öldü.

1936'dan itibaren şiir ve yazılarını Servetifünun (Uyanış), Varlık, İnkılâpçı Gençlik, Dikmen, Sanat ve Edebiyat, Şadırvan, Hisar, Hasandağı, Gerçek Yolu, Amaç, Çağdaş gibi pek çok dergi ve gazetede yayımlamıştır. Ankara'da öğrenci bulunduğu dönemde İstanbul Pastanesi'ndeki toplantıların yanı sıra Behçet Kemal Çağlar'ın Ankara'daki evinde düzenlediği edebiyat toplantılarına devam etmiş, bu toplantılarda pek çok edebiyatçı ile tanışmış, edebî zevk ve birikimini bu toplantılarda edinmiştir. 1943 yılının Şubat ayında, tek sayıyla kalan Gerçek Yolu adlı bir dergi çıkarmıştır. İlk zamanlarda, içe dönük bir tutumla, halk şiiri tarzında, mistik şiirler kaleme almış; ancak daha sonra serbest ölçüye yönelerek daha dışa dönük şiirler yazmıştır.

Muvaffak Sami, sırasıyla Vazo (1941), Yaratılış-Cosmogonie (1942), Gel Gör ki (1948), Hibiskus Çiçekleri adlı şiir kitaplarını yayımlamıştır. Bütün şiirlerini 1984'te Şiirler adlı kitabında bir araya getirmiştir. Bu kitaplar içinde Yaratılış, konusu itibariyle özellikle dikkat çekmektedir. Şair, bu kitabındaki şiirlerinde dünya milletlerinin yaratılış ile ilgili inançlarını bir bütün hâlinde işlemeye çalışmıştır. Genel olarak değerlendirildiğinde Muvaffak Sami Onat, şiirlerinde temiz bir dil örgüsü içerisinde ve kimi zaman Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın Çocuk ve Allah şiirlerinden çağrışımlar yaratan bir "duygu şairi" olarak kabul edilmiştir (Kurdakul 1999: 467).