Madde Detay

Mehmed Nâmık Çelebi, Bursalı terzi İsmail Efendi'nin oğludur. Babası da kendisi gibi şairdi. Babasının mesleğinden dolayı Derzî-zâde olarak tanındı. Kırk yaşına varmadan 1124/1712-13 yılında vefat etti. Vefatına "nahl-ı tecellî" ibaresi tarihtir. Bursa Pınarbaşı'nda medfundur. 

Vefâyât-ı Ayvansarayî'de kayıtlı bir şiiri günümüze ulaşmıştır.

Ekinci, Ramazan(hzl.)(2013). Hâfız Hüseyin Ayvansarayî, Vefeyât-ı Ayvansarayî. İstanbul: Buhara Yay. 207

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay. 1024.

Mehmed Süreyyâ (1308-15). Sicill-i Osmânî. C.4. İstanbul: Matbaa-i Âmire. 538. 

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri “Vakâyiü’l-Fuzalâ”. C. 4. İstanbul: Çağrı Yay. 477.

Gönül bülbül gibi nâlân-ı hüsnün yâ resûlallah

Ola mânend-i gül şâyân-ı hüsnün yâ resûlallah

Şu cân kim fart-ı habsünle irişdi îd-i adhâya

Diler olmak o dem kurbân-ı hüsnün yâ resûlallah

Olur rûz-ı cezâ müstagrık-ı lutf-ı Hudâ bî-şek

Olan dil-dâde-i fwermân-ı hüsnün yâ resûallah 

Yüzi yok dergehünde arz-ı hâle Nâmık-ı zârun

Meger şefkat ide ihsân-ı hüsnün yâ resûallah

(Ekinci, Ramazan (hzl.)(2013). Hâfız Hüseyin Ayvansarayî, Vefeyât-ı Ayvansarayî. İstanbul: Buhara Yay. 207.)