Madde Detay

1242/1826 yılında Elazığ’ın Palu ilçesinin Sekrat köyünde doğduğu tahmin edilmektedir. Palu Fatihi Kara Cimşit Bey’in onuncu batından evladı olan ve paşalık unvanına sahip Necîb Paşa, İstanbul’da saraya davet edildi ve orada kendisine görev verildi. İki oğlu vardır. Kendisi İstanbul’da saraya gelince daha önce beraber yürüttükleri Sekrat ve civarındaki köylerin idaresini oğulları İbrahim ve Rüşdü’ye bıraktı. Necîb Paşa, ilmi ve kültürüyle Saray hayatına çabuk intibak ederek çevresinde sevilen ve sayılan bir şahsiyet hâline geldi. Paşa, İstanbul’da ikinci evliliğini yaptı ve biri kız, biri de Fazlı isminde erkek çocuğu oldu. 1323/1905 yılında İstanbul’da vefat etti. Kabri Eyüp Sultan Mezarlığı’nda Piyerloti Tepesi’ne çıkarken yolun sağ tarafında bulunmaktadır (Onur 2013: 53).

Hacı Necîb Paşa; münevver, okumayı çok seven, güzel sanatlara meraklı, ileri görüşlü ve padişah II. Abdülhamîd’in itibar ettiği kişilerden biridir. Güçlü şiirleri olan şairin Dîvân’ı olmayıp şiirleri dağınık hâldedir. Şiirlerinin çok azı bazı basılı eserler içinde yer almıştır.

Onur, M. Naci (2013). Harputlu Dîvân Şairleri. Ankara: Manas Yay.

Gazel

Bimâr-ı gamım âh ki hâtır-güzerim yok

Ahvâl-i dil-i zârıma bir âh ederim yok

Bilmem ki n’edem devr-i felek-sâzın elinden

Kurtulmaya serpençe-i gamdan kaderim yok

Göndermiş idim murg-ı dili kûyuna yârin

Hayli dem olur gelmedi andan haberim yok

Korkam ki dolaştı yine bir dâm-ı belâya

İmdâdına dad etmeğe hiç tâb ü ferim yok

Yandırmak ise ger maksadı şem’a Necîbi

Pervâne-sıfat yanmadan aslâ hazerim yok

(Onur, M. Naci (2013). Harputlu Dîvân Şairleri. Ankara: Manas Yay. 54.)