Madde Detay

Bursalıdır. Asıl adı, doğum tarihi, ailesi ve eğitimi konularında kaynaklarda bilgi bulunmamaktadır. Resmî, esnaf divan şairlerinden olup bezzâzdır. Bursa’da ölmüştür. Ahmed Paşa’nın musahibi ve şiir vadisinde takipçisidir. Resmî’nin devrinde şairliğiyle tanındığı ve şiirlerinin beğenildiği Sehî ve Latîfî tarafından bildirilmektedir. Nazire mecmualarındaki bazı şiirlerine Necâtî, Zâtî, Mesîhî ve Hayretî gibi devrin zirve sanatçıları, Avnî ve Muhibbî gibi hükümdar şairleri ve İbni Kemâl gibi meşhur âlimleri nazire yazdığına göre şiirlerinin tezkirelerde anlatılanlardan öte bir kabul gördüğü anlaşılmaktadır. Bu nazireler, sahiplerinin hayatlarına baktığımızda bize Resmî’nin 15. yüzyılın ilk yarısı ve ikinci yarısının bir kısmını idrâk ettiğinin ip uçlarını da verici mahiyettedir. Sehî Bey, Ahmed Paşa’nın gazellerini tahmis ettiğini kaydetmiştir. Latîfî Tezkiresi ve Keşfu’z-Zunûn’da Türkçe Dîvân’ı olduğu kayıtlı ise de eserin bilinen bir nüshası mevcut değildir. Resmî’nin gerek nazire mecmualarında gerekse diğer şiir mecmualarında çok sayıda şiiri bulunmaktadır. Eğridirli Hacı Kemâl’in Câmi’u’n-Nezâ’ir'inde 34, Edirneli Nazmî’nin Mecma’u’n-Nezâ’ir’inde 32 ve Pervâne Bey Mecmû'ası’nda 44 şiiri yer almaktadır.

Eğridirli Hâcı Kemâl. Câmi’u’n-Nezâ’ir. Bayezıd Kütüphanesi. No. 5782. vr. 17a, 43b, 51b vd.

Köksal, M. Fatih (2007). “Resmî”. Türk Dünyası Edebiyatçılar Yazarlar ve Şairler Ansiklopedisi. C. 7. Ankara: AKM Yay. 323.

Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf [erişim tarihi: 20.07.2013].

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Latîfî (1314). Tezkire-i Latîfî. İstanbul.

Mehmed Süreyyâ (1311). Sicill-i Osmânî. C. 2. İstanbul.

Pervâne Bey. Mecmû’a-i Nezâ’ir. Topkapı Sarayı Kütüphanesi. Bağdat. No. 406. vr. 21b, 33a, 36b.

Sehî (1325). Tezkire-i Sehî. İstanbul.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1980). C. 7. “Resmî”. İstanbul: Dergâh Yay. 316.

Yaltkaya, Şerefeddin, Kilisli R. Bilge (hzl.) (1971). Kâtip Çelebi, Keşf-el-Zunûn. C. 1. İstanbul: MEB Yay.

Gazel

Burka’ı ref’ it ruhundan ey meh-i müşkîn-nikâb

Zulmet-i şebden tulû’ itsün seher çün âftâb

Âlemi zülfün kılur pür-şûr u la’lün pür-şeker

Fitneyi çeşmün uyarur lîk çeşmün mest-i hâb

Âlemi zülfün kılur pür-şûr u la’lün pür-şeker

Fitneyi çeşmün uyarur lîk çeşmün mest-i hâb

Her su’âli ki_eylerem deryâ-yı bâb-ı mevcden

Dîde-i gevher-feşânum arz ider bir bir cevâb

Hem afa’llah merdüm-i çeşmüm ki bunca za’f ile

Çihre-i zerdüme saçar dem-be-dem hûnîn gül-âb

Ben ki yâd-ı nergis-i mestünle olam hâk-i râh

Rûz-ı mahşer kalduram ser hâkden mest-i harâb

Her ne kim zulmetde âb-ı zindegîden feyz olur

Bana ol nef’i virür her gicede câm-ı şarâb

Kurbet-i mestânda kimse aglamaz illâ kadeh

Mâtem-i zindânda kimse iñlemez illâ rebâb

Mâ-cerâ-yı çeşmümi yazdukça Resmî deftere

Tîz olur hâmem dilinden nazm-ı lü’lü’-i hoş-âb

(Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf [erişim tarihi: 20.07.2013]. 290.)