Madde Detay

İstanbulludur. Asıl adı Mehmed Sa‘îd’dir. Babası Medine kadısı iken vefat eden Cezerî Mehmed Efendi olduğundan Cezerî Mehmed Efendi-zâde Mehmed Sa‘îd Efendi olarak tanındı. Aynı zamanda Kazasker Abdurrahim-zâde Yahya Efendi’nin torunudur. Medrese öğrenimi gördü. Reisü’l-etibbâ Kâtib-zâde Mehmed Refî‘ Efendi’den talik hattını meşk etti. Müderris oldu. Süleymaniye Medresesi müderrisliğine kadar yükseldi. Nakşîbendî tarikatı şeyhi Tokadî Hoca Mehmed Efendi’ye intisap etti. 19 Safer 1166/26 Aralık 1752’de vefat etti. Vefatına Müstakim-zâde (1928: 716) “isti‘câlü’l-‘arş” terkibiyle tarih düşürdü.

Müstakim-zâde (1928: 716)’ye göre Arapça, Farsça ve Türkçe nazım ve nesre kabiliyeti olan bir kimseydi. Kaynaklarda eserlerinden örnek bulunmamaktadır.

Cunbur, Müjgân (2007). “Saîd”. Türk Dünyası Ortak Edebiyatı, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 7. Ankara: AKM Yay. 447-448.

Karatay, Halit (2008). Hattat Divân Şairleri. Ankara: Akçağ Yay. 385.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay. 435.

Müstakim-zâde Süleyman Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul: Devlet Matbaası. 716.