Madde Detay

Asıl ismi Arif Nevzat Karaoğlu olan âşık, şiirlerinde Şaşkunî mahlasını kullanır. 1933'te Bayburt’un Konursu köyünde dünyaya gelmiştir. Babası Hamit Efendi, annesi Hürmüz Hanım’dır. İlkokuldan sonra eğitimine devam edemeyen Âşık Şaşkunî, babasıyla birlikte çiftçilik yapar, aynı zamanda ticaretle uğraşır. Babasının ölümünden sonra da müteahhitlik yapar. 1948'de Hanife Naime Hanım ile olan evliliklerinden üç erkek, iki kız olmak üzere beş çocuğu olur. Âşıklık geleneği içinde yetişen âşık, küçük yaşlarda şiir söylemeye başlar. Babasının da usta bir âşık olduğu çeşitli kaynaklarda geçer. "Sağlığında Ağlar Baba, Hicranî Baba gibi Bayburtlu diğer şairlerden feyz alır. Şiirlerinde Şaşkunî ve Şaşkunî Baba mahlaslarını kullanan âşık, dilediği tahsili yapamayıp duygu ve düşüncelerini istediği gibi ifade imkânı bulamadığı için bu mahlası tercih eder" (Parıldar 2014: 43). Âşık Şaşkûnî’nin söz ustası Hicranî Baba olur. Âşık, ustasının hayır duasını aldıktan sonra halka açılmış şiirlerini icra etmeye başlar. Hece ölçüsüyle şiirlerini yazan âşık, zaman zaman usta şairlere nazirelerde bulunur (Kırtan 1988: 124). 15 Ekim 1999 tarihinde vefat eden Şaşkunî Baba’nın kabri Konursu köyündedir.

Âşık Şaşkunî, âşıklık geleneğinin önemli bir bölümünü teşkil eden atışmalarda yer alır, çağındaki pek çok âşıkla atışmalar yapar. Sade ve açık bir dille şiirlerini icra eden Şaşkunî Baba, toplumsal olaylara duyarsız kalmaz, eleştirel bir dille toplumsal konuları ele alır. Vatanına ve milletine olan sevgisini şiirlerinde sıkça vurgulayan Şaşkuni, şiirlerinde konu sınırlaması yapmaz, her türlü konuda şiir yazar. Memleketi Bayburt ve Konursu üzerine yazdığı şiirlerinde memleketinin güzelliklerini anlatır. Çok sayıda lirik şiir örnekleri de veren Şaşkunî bazı şiirlerinde turnalara seslenir, bazı şiirlerinde kışın, baharın ve diğer mevsimlerin güzelliklerini dile getirir.