Madde Detay

Abduşşekûr Mûsâ Efendi İstanbulludur ve doğum tarihi bilinmemektedir. Küçük yaşta öğrenim görmeye başlamıştır. Celvetiye şeyhi Üsküdarî Şeyh Mahmûd Efendi’nin yetiştirmelerinden Gafûrî Şeyh Mahmûd Efendi’den ilim ve tarikat adabını öğrenmiştir. Asıl adı Mûsâ olup (Ekinci 2013: 100) kaynaklarda Şeyh Abduşşekûr Mûsâ Efendi olarak geçmektedir. Koca Mustafa Paşa Camii yakınındaki Bâzergân Tekkesi’ne şeyh olmuştur. Bu görevde iken 1089/1678’de ölmüştür. Ölüm tarihi Sicill-i Osmanî’de yanlışlıkla 1078 olarak verilmiştir (Akbayar 1996: 1575). Edirnekapı dışındaki Emîr Buhârî Zaviyesi civarında defnedilmiştir. 

Şiirlerinde Şekûrî mahlasını kullanmıştır. Bilgili, âlim bir kişi olup vaazlar vermiştir (Özcan 1989: 572). Aynı zamanda müfessir ve muhaddistir (Akbayar 1996: 1575). Şeyhi, Gafûrî Şeyh Mahmûd Efendi (Mehmed Tahir 2000: 137) gibi ârifâne ilahileri vardır. 

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmanî, C. V. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 137.

Ekinci, Ramazan (hzl.) (2013). Hâfız Hüseyin Ayvânsarâyî-Vefeyât-ı Ayvânsarâyî (İnceleme-Tenkitli Metin). ed. Âdem Ceyhan. İstanbul: Buhara Yay.

Kurnaz, Cemâl, M. Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Divan Şairlerinin Mustasar Biyografileri, C. I-II. Ankara: Bizim Büro Yay. 495.

Mecmûa-i İlâhiyât. Milli Kütüphane. Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu. Nu. 06 Mil Yz A. 2133. yk. 75b.

Mecmûa-i Eşâr. Milli Kütüphane. Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu. Nu. 06 Mil Yz A. 4057. yk. 34a.

Müstakîm-zâde Süleyman Sa’deddin Efendi (2000). Mecelletü’n-Nisâb (Tıpkıbasım). Ankara: KB Yay. 277a.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakaik-ı Nu’mâniye ve Zeyilleri-Vekâyiü’l-Fudalâ-I. İstanbul: Çağrı Yay. 572.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1988). C. 8. “Şekûrî Musa Efendi”. İstanbul: Dergâh Yay. 126.

İlâhî (Beste-nigâr)

Eylerüz her lahzada yüz bin hatâ

Rabbenâ yâ Rabbenâ fagfirlenâ

Lutfı çok ihsânı çok Perverdigâr

Kullara eyler ‘atâyı bî-şümâr

Yohsa cûd [u] fazluna mâni‘ mi var

Rabbenâ yâ Rabbenâ fagfirlenâ

Ey Şekûrî fazl-ı Mevlâyâ tayan

Tâ ki cennet ola rûha âşiyân

Böyle söyle görmeyem dersen ziyân

Rabbenâ yâ Rabbenâ fagfirlenâ

(Mecmûa-i İlâhiyât. Milli Kütüphane. Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu. Nu. 06 Mil Yz A. 2133. yk. 75b.)

(Mecmûa-i Eşâr. Milli Kütüphane. Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu. Nu. 06 Mil Yz A. 4057. yk. 34a.)

Matla

Bâg-ı kalbün âb-ı istigfâr ile kıl sebz ü ter

Gülşen-i feyz-i İlâhîden açılsun verd-i ter

(Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakaik-ı Nu’mâniye ve Zeyilleri-Vekâyiü’l-Fudalâ-I. İstanbul: Çağrı Yay. 572.)