Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Kırkık Derviş Ali denmekle meşhurdur. Sâlim’in tezkiresinde, Kırk Derviş Ali diye kaydedilmiştir (İnce 2005: 409). Vefat tarihi1100 /1688-89’dur. Güftî onu yeni mazmunlar keşfeden, nüktedan bir şair olarak tarif eder ve onun nesir sahasında da kabiliyetli olduğunu söyler (Yılmaz 2001: 149).

Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1985). İsmail Beliğ, Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdeti’l-Eş’âr. Ankara: Gazi Üniversitesi Yay.

İnce, Adnan (hzl.) (2005). Tezkîretü’ş-Şu’arâ, Sâlim Efendi. Ankara: AKM Yay.

İpekten, Halûk, M. İsen, R.Toparlı, N. Okçu ve T. Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemal ve M. Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kâşif Yılmaz (hzl.)(2001). Güftî ve Teşrîfâtü’ş-Şu’arâsı. Ankara: AKM Yay.

Mehmed Süreyya (1308). Sicill-i Osmânî yâhud Tezkire-i Meşâhir-i Osmânî. C.III. İstanbul: Matba’a-i ‘Âmire.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhi Mehmed Efendi, Vakâyi’ü’l-fuzalâ. C.2. İstanbul: Çağrı Yay.

Çeşmine sunsa o şehün ‘işve şarâb-ı nâb-ı nâz
Müşkil olurdı olmasa gâhî mey-i hûn-âb-ı nâz

***

Ruhsârın ile zülfüne dil-beste olanlar
Bin fasl-ı bahâr olsa gülistâna çekilmez

(Kurnaz, Cemal ve M. Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay. 449)