Madde Detay

Bursa Yenişehirlidir. Bağdatlı Ahdî ise onun Eskişehirli olduğunu belirtir. Mevlevî tarikatine bağlı rind meşrep bir zat olan şair, dönemin meşhur âlimlerinden Yusuf-ı Sineçak’ın talebesi olmuştur. Derviş Şûrî, Farsça öğrenip hocası Yusuf-ı Sineçak’tan Mesnevi dersleri almıştır. Tabiatında meczup bir hal bulunan şair sohbet ortamlarında veya herhangi bir cemiyet ortamında bir şeyler çalınsa hemen raks ederdi. Bir zaman bu meczub halinden tövbe edip kurtulmuştur. Daha sonra Mekke ve Medine’ye doğru yolculuğa çıkmış ve bir müddet burada kalmıştır. Şam mevlevihanesinde ikameti esnasında Mezakî, Derviş Süleyman, Samti Dede, Bağdatlı Ruhî gibi zatlar şairden Mesnevî-i şerîf dersleri almış ve onun bilgisinden istifade etmişlerdir. 990/1582-83 yılında vefat etmiştir.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmanî. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

Genç, İlhan (hzl.)(2000). Esrar Dede, Tezkire-i Şu’arâ-yı Mevleviyye. Ankara: AKM Yay.

Kayabaşı, Bekir (hzl.) (1997).  Kaf-zâde Fâizî’nin Zübdetü’l-Eş’ârı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi.

Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ (İnceleme-Metin). İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1978). Kınalızâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: TTK Yay.

Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: AKM Yay.

Şemseddîn Sâmî (1314). Kâmûsu’l-A’lâm. İstanbul: Mihrân Matbaası.

Tatcı, Mustafa (hzl.) (2003). Bursalı Mehmed Tahir, Osmanlı Müellifleri I-II-III. Ankara: Bizim Büro Yay. 

Kevn bir âyîne-i ibret-nümâdur pür-suver

İn’ikâsâtına aldanma sakın kılma nazar

La’l-i rengîn görinür bakdukda her seng-i meder

Nâzır-ı hak olmaga eşyada ey nûr-ı basar

Pey-rev-i erbâb-ı fakr ol tâ olasın dîde-ver

Sırr-ı eşyâyı kemâ-hî bilmek istersen eger

Mekteb-i irfâna gel zinhâr olma bî-haber 

Zâhidâ her yerde vech-i Hakkı idrâk itmege

Aşk ile sa’y eyle dil âyînesin pâk itmege

Gel ey nâsih ko pendi hâl-i dilden bî-habersin sen

Beni dîvâne kıldı ol perî bilmem ne dirsin sen

Goncesüz nev-bahârı n’eylerler

Yârsuz murg-zârı n’eylerler

Nûş iderler mey-i safâ-bahşı

Bâde-i pür-humârı n’eylerler

Bend-i zülfüne çekmeden gayrı

Şûrî-i bî-karârı n’eylerler

(Kutluk, İbrahim (hzl.) (1978). Kınalızâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: TTK Yay.)